5 juli 2026

Deze stap zet ik in het volste vertrouwen dat God mijn Vader is en dat Hij mij lief heeft en mij nooit loslaat. En wat er ook gebeurd Hij is in alles te vertrouwen!

Mijn naam is Jeannette van Heukelum. Ik ben getrouwd met Harm, moeder van twee getrouwde kinderen en aan het eind van het jaar hoop ik oma te worden. Ik ben gelovig opgevoed en ga mijn hele leven al naar de kerk. Door een verkeerd Godsbeeld "streng en wispelturig" heeft mijn geloofsleven pieken en dalen gekend. In mijn jeugd heb ik een verkeerd beeld van een liefdevolle vader gekregen en is er vaak gedreigd met straf van God. Hierdoor was mijn vertrouwen in mijn hemelse Vader niet goed en was ik veelal angstig voor afwijzing en straf. Ik probeerde zo goed mogelijk naar Gods woord te leven, maar het was altijd vol wantrouwen naar God. Ook heb ik mij nooit goed genoeg gevoeld om te kunnen accepteren dat ik Zijn geliefde kind ben. Mijn verwachtingen heb ik daardoor altijd klein gehouden om afwijzing en teleurstelling niet zo te hoeven ervaren. Totdat ik een aantal jaar geleden een retraite heb gevolgd en daar inzichten heb gekregen die mij wezen op Gods liefde: Hij was er al die tijd geweest, ook in mijn jeugd en in mijn volwassen leven. Ik ben niet zomaar op deze aarde gezet en ik ben niet zomaar een kind maar ik was Zijn kind. Hij liet mij zien dat ik er toe doe en dat Hij een plan had en heeft met mijn leven. Hij was en is altijd trouw geweest zelfs toen ik niet trouw was! Afgelopen najaar heb ik in een dienst voor mij laten bidden en zijn er dingen gezegd die zo duidelijk op mijn leven van toepassing zijn. Tijdens dat zelfde gebed heeft God mij gevraagd de volgende stap te gaan zetten en dat is voor mij de doop. In het verleden had ik hier vaak onrustige gedachtes over, maar nu voel ik een enorme rust over mij heen en deze rust is nooit meer weggegaan.

Door de doop wil ik mijn identiteit in God bevestigen. Met Hem loop je nooit alleen!

Mijn naam is Noah en ik woon in Nijkerk. De afgelopen jaren heb ik een moeilijke periode doorgemaakt. Op jonge leeftijd heb ik in het ziekenhuis gelegen, waarbij ik drie keer ben gereanimeerd. Hierdoor is er schade ontstaan aan mijn brein. Ik moest veel dingen opnieuw leren, zoals lopen, hand-oogcoördinatie en lezen en schrijven. Door wat er toen is gebeurd, heb ik vaak het gevoel gehad dat ik achterliep op anderen. Als iets moeilijk was, dacht ik al snel: "Ik kan het niet." Dat negatieve beeld van mijzelf heb ik jarenlang met mij meegedragen en is sterker geworden door latere tegenslagen. In korte tijd heb ik veel te verwerken gekregen. Ik zonderde mij af, was eenzaam en werd daardoor somber. Mijn autorijbewijs halen ging met moeite, mede door mijn dyscalculie. Gaf mijzelf de schuld hiervan en vond dat ik niet goed genoeg was. Mijn schoolperiode verliep moeizaam en ik moest uiteindelijk een andere studiekeuze maken. Constant die stem die zei: “Je kunt het niet, je bent niet goed genoeg.” Lange tijd heb ik mijn verdriet en emoties weggestopt. Ik kreeg last van depressieve gevoelens en angst- en paniekaanvallen. Mijn zelfbeeld werd steeds negatiever. Ik ben christelijk opgevoed en God heeft altijd een plek in mijn leven gehad, maar ik raakte Hem in deze periode steeds meer kwijt. Totdat een vriend mij vroeg de Alpha in Harderwijk te gaan volgen. Tijdens het Alpha-weekend ben ik geraakt door Gods liefde en heb ik een diepe rust ervaren. Het besef dat ik deze weg niet alleen hoef te lopen, maar dit samen met God mag doen. De afgelopen maanden ben ik dichterbij God gekomen dan ooit. Hoewel de angst- en paniekaanvallen niet weg zijn, vind ik rust en vertrouwen in God en Zijn Woord. Een bijbelgedeelte die mij daarbij helpt is Mattheüs 6: 25-34 die afsluit met: "Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad." Enkele weken geleden was ik uitgenodigd voor een doopdienst en is bij mij het verlangen om mij te laten dopen gaan groeien. Ik ben als kind al gedoopt en deze doop is voor mij nog steeds heel waardevol. Tegelijk is het verlangen gaan groeien om nu zelf bewust voor God te kiezen en mijn geloof uit te spreken. Daarom wil ik mij laten dopen en mijn leven verder samen met Jezus bewandelen.

Ik ga mij laten dopen! Ik wil mijn oude leven achter mij laten en opnieuw opstaan met God. Ik kies voor Hem, want Hij heeft mij geschapen! Ik verlang er naar om Hem elke dag beter te leren kennen en Zijn liefde door te geven!

Mijn naam is Eliza, 14 jaar en zit in 2 HAVO op het Ichthus College in Veenendaal. Samen met mijn ouders Evert en Elza en mijn broertje Jesse woon ik in Scherpenzeel. Wij zijn een gelovig gezin. Elke week gaan we trouw naar de kerk. Eerst naar de Rafaëlgemeente in Amersfoort en nu zijn wij als gezin deel van Mozaiek033. Ik ga mij op 5 juli 2026 laten dopen omdat ik Jezus licht heb ervaren in de moeilijkste tijd van mijn leven. Ik heb mij eenzaam, buitengesloten en machteloos gevoeld. Toch was God altijd bij mij. In deze periode heb ik Romeinen 6 gelezen waar staat dat je je oude leven achter je moet laten en opnieuw op moet staan met God. Wat was dan het juiste moment? Elke dag ben ik bijbel gaan lezen en ben ik om bevestiging gaan bidden. Tijdens een preek heeft God mijn hart zo diep geraakt dat ik het zeker wist en mij ga laten dopen.

Met de doop wil ik bewust 'JA' zeggen tegen God. Ik wil bij Hem horen in goede en moeilijke tijden. Hij is mijn schuilplaats, mijn rots en mijn Vader. Ik wil Zijn liefde verspreiden, omdat Hij van mij houdt en ik van Hem!

Mijn naam is Rosa, 20 jaar en dit is mijn getuigenis over hoe ik ben gegroeid in mijn geloof en hoe ik heb geleerd om God te volgen. Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin: we lazen uit de bijbel, gingen naar de kerk en ik zat op een christelijke basisschool. Op de middelbare school begon mijn geloof te wankelen. Ik twijfelde aan God en kreeg tijdens het bidden ineens momenten van angst. Een plotseling, beklemmend gevoel wat ik niet kon plaatsen. Het voelde alsof er iets op mij drukte. Die angst kwam alleen wanneer ik met God bezig was dus stopte ik langzaam met bidden. Achteraf zie ik dat dit precies is hoe de duivel werkt: hij zoekt momenten waarop je kwetsbaar bent. Maar toen was ik jong en snapte ik dat niet. Door mijn ouders ben ik bij Mozaiek terecht gekomen. De diensten raakte mij. Vooral de paasdienst van drie jaar geleden waarin het lied Praise is gespeeld en gezongen. Tijdens dit lied voelde ik voor het eerst een vleugje van Jezus. Ik heb mij aangesloten bij een 16+ groep uit mijn oorspronkelijke kerk. Wij bespraken verschillende onderwerpen uit de bijbel en het dagelijks leven met het geloof. Dat jaar ben ik voor het eerst naar Opwekking geweest. Tijdens Opwekking voelde ik mij verloren maar tegelijk ervaarde ik ook Gods aanwezigheid. Gitaarspelen is voor mij een manier geworden om dichter bij Hem te komen. Tevens ben ik in dat jaar op een werkvakantie geweest. Tijdens deze vakantie hebben wij de liefde van God uitgedeeld. Ik heb daar gezien hoe mensen met bijna niets toch leven vanuit Gods liefde. Juist toen ik dichter bij God ging leven, kreeg ik ook steeds meer geestelijke strijd. Angst, verdriet en gedachten die niet van mij waren. Het voelde alsof er aan mij getrokken werd, alsof er iets was wat tussen mij en God probeerde te komen. Ik schaamde mij hiervoor en heb het lang voor mijzelf gehouden. Totdat ik het eindelijk kon delen met mijn moeder een een vriendin. Via hen heb ik bevrijdingspastoraat gedaan. Daar leerde ik dat angst niet van God komt en dat Hij mij nooit loslaat. Tijdens Opwekking hoorde ik diep van binnen: Je bent genoeg. Ik hou van jou. Op de informatieavond ervaarde ik opnieuw dat ik deze stap mag gaan zetten. Ondanks spanning en twijfel kies ik er voor om mij te laten dopen.

Ik wil mij laten dopen en mij overgeven aan Hem. Voor alle machten op aarde zal bekend worden dat ik bij God hoor. Onder Zijn vleugels wil ik schuilen, van Hem wil ik zijn!

Mijn naam is Loïs van Geffen, 16 jaar en ik wil graag delen waarom ik heb besloten mij te laten dopen. Ik ben opgegroeid met het geloof en geloven was voor mij als klein kind vanzelfsprekend. Rond mijn 12e jaar ben ik pas echt gaan beseffen dat er een God is die mij ziet en ben ik God echt gaan ervaren. Raakte geïnteresseerd en ben mij er meer in gaan verdiepen. Tijdens een kerstmusical heb ik een bijbel gratis gekregen met alleen het nieuwe testament. Ik kreeg het idee om dit boek in één jaar uit te lezen. In dat jaar is mijn geloof enorm gegroeid. In 2023 ben ik in contact gekomen met een christelijke vriendengroep via een vriendin van mij. Samen met haar ben ik voor het eerst naar een bijbelstudie avond geweest. Die avond zijn wij zo diep ingegaan op het geloof. Het was de verdieping waar ik naar op zoek was en het wakkerde wat aan bij mij. Ik heb God op een hele andere manier leren kennen. Nog steeds leer ik van Hem elke dag opnieuw. Geloven is als een hartslag, je hebt pieken en dalen en of je nou in je hoogtepunt of dieptepunt zit, God is er altijd. In elke piek prijs ik Hem voor Zijn goedheid en ik elk dal besef ik dat ik niet zonder Hem kan leven. Filippenzen 4: 6-7: Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God; en de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus. Deze tekst is een herinnering voor mij in moeilijke tijden. Ik bid dan tot God en ik mag alles bij Hem neerleggen. Ik geef mijn zorgen aan Hem, want Hij geeft mij rust die ik niet kan beschrijven. Hij bewaakt mijn hart en mijn gedachten.

Ik ben heel dankbaar dat ik deze stap mag zetten. Het voelt als een nieuw begin en als een manier om openlijk te laten zien dat ik bij Jezus hoor. Ik weet dat ik niet perfect ben, maar ik vertrouw erop dat God altijd bij mij is en mij blijft leiden!

Mijn naam is Maren en ik ben 15 jaar oud. Als kind ben ik niet gedoopt, waardoor de keuze om mij te laten dopen helemaal mijn eigen beslissing is. Dat maakt deze stap voor mij extra bijzonder. De afgelopen tijd ben ik steeds meer gaan beseffen hoe belangrijk Jezus voor mij is. Ik kies er voor om mijn leven aan Hem te geven en Hem te volgen. Die keuze heeft mij veel vreugde en rust gegeven. Daarom wil ik mij laten dopen: als een teken van mijn geloof en van mijn verlangen om met Jezus verder te leven.

Hij gaf Zijn leven voor mij en nu wil ik mét Hem opstaan uit het water van de doop. Vanuit deze zegen wil ik, met een vervuld hart, Zijn liefde voorleven en uitdelen. Tot eer van Hem! Het is volbracht! Dank U, Vader!

In mijn hele leven is de liefde van God als een rode draad verweven. Mijn ouders hebben mij liefdevol en gelovig opgevoed en een fijne jeugd gegeven. Dat alleen al is een zegen op zich. Toch bleef ik zoekende in mijn geloofsleven. Het ene seizoen voelde ik ‘het’ meer dan het andere, maar Hij was er altijd. Zo’n zeven jaar geleden startte voor ons een pittig fertiliteitstraject, waarin ik mij vaak alleen en verlaten heb gevoeld. Nu weet ik: Hij heeft mij hoop gegeven en mij gedragen! Tijdens de bevalling van onze oudste was er sprake van foetale nood. Op de OK, vlak voor de spoedkeizersnede, mocht ik bidden: “Heere, help toch! Wilt U alstublieft ons kindje bewaren?” Daarna verdween mijn complete paniek en voelde ik rust, want ik wist: Hij zal leven geven! Nu, ruim vijf jaar later, hebben wij twee prachtige kinderen: Joah en Selah. Zij zijn tot zegen voor ons en iedereen om hen heen. God is goed! In september 2025 hebben wij met een fijne groep mensen de Alpha cursus bij Mozaiek gevolgd en is mijn geloofsleven opnieuw tot bloei gekomen. Ik mag nu deel uitmaken van Mozaiek033 en elke week genieten van de mooie kerkdiensten die zorgen voor verdieping en bemoediging. Liefde in mijn leven overheerst en de rust waar ik naar zocht, heb ik bij Hem gevonden. Mijn man Jeff en ik zijn getrouwd met de tekst uit 1 Korinthe 13:8: “De liefde vergaat nooit.” Als ik zo terugkijk op de 32 jaar dat ik leef, is dat een gegeven waar ik ontzettend dankbaar voor ben.

God verlangt van mij dat ik mij laat dopen en dat wil ik doen!

Mijn naam is Naomi Overeem en ik be 23 jaar. Opgegroeid in een christelijk gezin, waar ik heel dankbaar voor ben. De doop was voor mij altijd iets wat ver weg leek. Om een goede christen te zijn moest ik hard werken en alles al weten. Gelukkig heb ik mogen leren dat de Vader van mij houdt hoe ik ben en dat ik daar niks voor hoef te doen! Hij is zo goed voor mij geweest! Ik kijk ernaar uit om de rest van mijn leven met God te wandelen.

Ik wil Hem volgen heel mijn leven en worden zoals Hij. Hij is mijn redder en degene die ik altijd aan mijn zijde wil hebben!

Mijn naam is Suzanne, 20 jaar en 5 juli 2026 ga ik mij laten dopen omdat ik weet dat Jezus voor mij is gestorven aan het kruis en na drie dagen weer is opgestaan uit de dood. Ik heb het voorrecht dat ik met het geloof groot gebracht ben. Als baby ben ik gedoopt en daarin hebben mijn ouders beloofd mij voor te leven hoe een leven met Jezus is. Hier ben ik mijn ouders enorm dankbaar voor. Mijn basisschooltijd was fijn en ik heb Jezus mogen leren kennen als iemand die voor mij zorgt en er altijd voor mij is. Op de middelbare school had ik weinig aansluiting bij klasgenoten, waardoor ik mij vaak alleen en onzeker heb gevoeld. Gepaard met sombere gedachten die ik voor mijzelf heb gehouden. Ook in het hoger onderwijs ging dit door, totdat ik op een gegeven moment niet meer kon. Ik brak en ben op zoek gegaan naar hulp. Vanaf dat moment is Jezus langzaam maar zeker weer op de voorgrond van mijn leven gekomen. Hij heeft altijd al een rol gespeeld in mijn leven. Alleen vaak pas op de momenten dat ik Hem nodig had. De periode die volgde was goed en ik verlangde naar Jezus. Ik bezocht events en plekken waar ik Hem mocht leren kennen. Vervolgens kwam er weer een tegenslag en waren mijn gedachten van daar ga ik weer, terug naar mijn sombere gedachten en terug naar waar ik vandaan ben gekomen. Gelukkig gebeurde dat niet. Hij trok mij op dat moment uit de diepte waar ik weer in zat en was er voor mij toen ik alleen op mijn kamer zat te huilen. Hij sprak tot mij. Heel persoonlijk en dit bleef ook doorgaan. Het jaar wat volgde ben ik steeds meer op zoek naar Jezus gegaan. Hij was de trooster in mijn verdriet, gaf hoop als ik die zelf niet meer had en gaf mij een vurig verlangen om Hem te volgen in mijn leven. Jezus geeft mij zin het leven en blijdschap. Hij heeft een hele hoop fijne vrienden om mij heen gegeven. Met deze vrienden ben ik gaan groeien in mijn zoektocht in het volgen van Hem. Jezus was al die tijd bij mij. Hij vierde mijn successen met mij en voelde mee in mijn verdriet. Op ieder moment kan ik bij Hem (terug)komen ook wanneer Hij ver weg voelt. Daarom kies ik voor Jezus.

Door te zeggen: ‘Heer, hier ben ik, ik laat het oude achter mij en kies er elke dag opnieuw voor om U te volgen. Ik vertrouw op Uw liefde, op Uw trouw en op de woorden die U over mijn leven uitspreekt. Ik wil luisteren en volgen. Daarom laat ik mij dopen’!

Mijn naam is Elisabeth. Als kind ben ik gedoopt en als tiener heb ik, vol overtuiging, belijdenis gedaan. Ik ben dankbaar dat ik ben opgegroeid met het geloof en dat ik als kind gedoopt ben. Mijn hele leven ben ik met Jezus op weg geweest. Dat zag er in verschillende levensfasen steeds anders uit, maar het rotsvaste geloof is altijd gebleven. Twaalf jaar geleden ben ik tijdens een reis door Nieuw-Zeeland ernstig ziek geworden. Ik lag alleen in een ziekenhuis en op een nacht was ik zo ziek dat ik dacht dat ik zou overlijden. Op dat moment zat Jezus naast mij op bed. En het was goed. Een diepe rust daalde over mij neer en de enige emotie die overbleef, was dat het goed was. Jezus kwam mij halen en het was goed. De volgende dag besefte ik dat Hij mij niet was komen halen, maar mij door die nacht heen had geholpen. In de moeilijkste momenten van mijn leven heeft Hij zich laten zien of duidelijk gesproken. Wij hebben een levende God, die nog steeds wonderen doet en van zich laat horen. Er zijn in mijn leven ook diepe dalen geweest. Één daarvan was onze onvervulde kinderwens. Ook daarin heeft God zich laten horen en beloften gegeven. Dat betekende niet dat de weg niet moeilijk was. Integendeel, het was een periode vol rouw, eenzaam verdriet en ontelbare ziekenhuisbezoeken. Maar God is trouw. Na acht jaar is ons wondertje geboren. Mijn naam Elisabeth betekent: "God is mijn eed", en dat is de rode draad door mijn leven. God zorgt, soms op een andere manier dan waar wij voor bidden, maar Hij bewaakt altijd ons hart door te doen wat juist is. De afgelopen maanden is de roep naar het water op verschillende manieren steeds teruggekomen. Die roep bleef zich herhalen. Daarom wil ik die beantwoorden door mij op 5 juli 2026 te laten dopen. God is altijd aanwezig geweest in mijn leven. Soms stil op de achtergrond, soms heel zichtbaar aan het werk, zoals in deze periode. De doop is voor mij onderdeel van een proces waar ik nu middenin zit: een proces van heling. Het oude achter mij laten in het water en opstaan in een nieuw leven. Opstaan in Gods oneindige liefde, in de woorden die Hij over mij uitspreekt.

'Al heel mijn leven bent u trouw, Heer'

Mijn naam is Janneke. Het geloof in God heeft altijd een rol gespeeld in mijn leven. Als klein meisje ben ik gedoopt, ging ik op zondag naar de kerk, volgde catechese en heb ik als jongvolwassene belijdenis gedaan. God was er gewoon. Bij hoogte- en dieptepunten in mijn leven was Hij erbij. Terugkijkend zie ik dat ik vooral een hoofdgeloof had. Vorig jaar ben ik tijdens een preek over het openen van je hart geraakt door de vraag: stel je hart open voor God. Ik vroeg mij af: Hoe dan, Heer? Laat U het mij alstublieft zien. Nu mag ik zeggen dat mijn hart steeds meer openstaat voor Hem. Dat was geen gemakkelijke weg. Ik moest diep gaan. Afgelopen voorjaar is mijn moeder overleden en in diezelfde periode raakte ik mijn fijne baan kwijt. Dat raakte aan mijn identiteit. Het was een dubbele rouw: wie ben ik als er van alles om mijn heen wegvalt? En daar, in die diepte, kwam Jezus bij mij zitten. Hij zei en liet mij zien: Ik zie je en ik ben bij je. Laat het los en laat Mij het dragen. Je hoeft hier niet alleen doorheen. In die periode heb ik tijd tussen twee banen in gekregen om te ontdekken waar dit mij raakte. Ik mocht op retraite gaan en in de stilte weer ruimte ervaren om te ademen en te luisteren. In die stilte is het verlangen gaan groeien om mij te laten dopen. Tegelijk riep dat vragen op, omdat ik al als kind gedoopt ben. In gesprekken ontdekte ik dat dit naast elkaar kan bestaan. Het is een proces geworden waarin ik steeds meer ben uitgenodigd tot een keuze. Niet langer alleen nadenken, maar luisteren naar wat in mijn hart gebeurt. Tot het moment dat het stil werd binnen in mij en er nog maar één vraag overbleef: Wat hindert mij om mij te laten dopen? (Hand 8:36) In dat stil worden is de overgave gekomen. Ik moest klein worden, als een kind bij de Vader op schoot. Daar heb ik ontdekt dat ik geliefd, gezien en gekend ben: Een geliefde dochter van de Vader. Hij heeft mij laten zien dat ik liefde niet hoef te verdienen of hoef te presteren. Ik mag er gewoon zijn, precies zoals ik ben. Ik hoef het niet alleen te doen; Hij staat naast mij. Tijdens Opwekking mocht ik mijn angsten bij het kruis achterlaten. Die liefde mag ik steeds meer toelaten en daarin rust vinden. Hij heeft mij stil gezet, zodat ik terug kon komen bij Hem. Dat betekent niet dat verdriet, rouw en angst verdwenen zijn. Maar juist daarin ervaar ik Jezus heel dichtbij. Wat een liefde en dankbaarheid voor deze God. Hem wil ik dienen en in vertrouwen achter Hem aan gaan. Wat hindert mij om mij te laten dopen? Ik mag uitstappen, opstaan en schitteren. Niet vanuit eigen kracht, maar als antwoord op Zijn roep en genade. Ik mag mijn oude leven achter mij laten en opstaan in een nieuw leven met Hem. Van een vrouw die dacht alles zelf te moeten oplossen en dragen, ben ik geworden tot een vrouw die wil leven in afhankelijkheid van haar Schepper.

Ik wil deze stap in geloof zetten, omdat Hij van mij houdt en voor mij is gestorven. Ik wil aan iedereen laten zien wat Zijn liefde met je kan doen. Daarom stap ik op 5 juli 2026 het doopbad in om alles wat is geweest, achter te laten en een nieuw leven met Jezus te leven!

Mijn naam is Hidde, 18 jaar en ik deel graag met jullie mijn keuze voor Jezus. Ik ben opgegroeid in een warm en liefdevol gezin, waarin het geloof een belangrijke plaats innam. Al van jongs af aan leerde ik over Jezus en spraken we veel over het geloof. Door de basis die mijn ouders mij hebben meegegeven, heb ik het geloof altijd dicht bij mij gedragen. Een grote passie van mij is drummen. Als klein ventje begon ik met drummen en ben ik bij een fantastische christelijke drumleraar terechtgekomen. Tijdens een drumles stelde hij mij de volgende vraag: ‘Hidde, wat wil je bereiken met drummen?’, waarop ik antwoordde: ‘ik wil drummen voor de Heer’. Dat doel is een beetje verwaterd. Tijdens mijn puberteit luisterde ik vooral naar hiphop en rock. Rond mij 16e jaar heb ik in een korte tijd een aantal gebeurtenissen meegemaakt die mij hebben doen beseffen wie God voor mij was en altijd is geweest. Hij was er altijd voor mij, ook in de donkere dagen en in de nasleep van een verkeersongeluk. Ik heb ervaren dat als er deuren voor je dicht gaan er ook altijd weer één opent. De afgelopen twee jaar heb ik ervoor gekozen mijn gekregen talent volledig in te zetten voor de Heer. Zo ben ik vorig jaar aangenomen bij het worshipteam en vanaf dat moment ben ik verder gaan groeien in mijn geloof en ben ik gaan ontdekken wat de diepere waarde en betekenis van worship is. De hiphop en rock muziek verdwenen naar de achtergrond. Nu ik mijn talent mag inzetten voor God ervaar ik een enorme bevrijding en voel ik mij sterk verbonden met God. Het afgelopen jaar heb ik bij de band prachtige momenten meegemaakt, mooie gesprekken gevoerd, heb ik geleerd over het aanbidden van God door het drummen heen en hoe ik daarmee de gemeente en Gods koninkrijk kan dienen. Het heeft mij gevormd tot wie ik nu ben en zeker ook in mijn geloof.

“Laten wij tot Hem naderen met een waarachtig hart, in volle zekerheid van het geloof, nu ons hart gereinigd is van een slecht geweten en ons lichaam gewassen is met rein water.” – Hebreeën 10:24

Ik laat mij dopen omdat ik mijn leven aan Jezus wil geven en Jezus het van mij vraagt. Samen met Hem wil ik sterven en opstaan in een nieuw leven!

Mijn naam is Mark. Ondanks dat ik christelijk opgevoed ben is een diepe interesse voor het geloof er lang niet geweest. Van de 25 jaar die ik nu op deze aarde mag rondlopen, ben ik vooral de afgelopen 1,5/2 jaar steeds meer aan het ontdekken over mijn geloof in Jezus en mijn relatie met God. Het geloof is er altijd geweest, maar kwam te ver op de achtergrond. Ik voelde er niet veel bij en was er vooral niet mee bezig. Door deze zelf gecreëerde afstand, ben ik mij gaan bezighouden met andere zaken waar ik geluk uit probeerde te halen. Zo wilde ik graag leuk gevonden worden en mij ‘goed genoeg’ voelen door mensen en of ik hier figuurlijk mijn ziel voor verkocht, maakte mij niet uit. Deze zoektocht was echter eenzaam, niet vervullend, doelloos en het resultaat van deze zoektocht bracht veel onzekerheid met zich mee. Ik kan nu met volle overtuiging zeggen dat drank, drugs, lust, status, geld, materialisme en alle andere aardse facetten in dit bestaan het gat in mijn hart niet kunnen vullen. De diepste kamers van mijn ziel kunnen simpelweg niet gevuld worden door iets dat minder is dan God zelf. Ondanks dat ik er niet altijd voor God was, was hij er wel voor mij. Hij stond achter de deur die ik op een koppige manier weigerde te openen voor een erg lange tijd. Het volgen van het Roots programma heeft mijn kijk op Jezus en mijn relatie met hem compleet veranderd. Tijdens Roots ben ik er achter gekomen dat ik lastig kon accepteren dat Jezus voor mij is gestorven. Hierdoor ben ik emotioneel gebroken tijdens één van de bijeenkomsten omdat ik sterk het gevoel had dat dit tussen mij en mijn relatie met God in stond. Mede door dat moment en de Goede Vrijdag die een week daarop volgde, ben ik gaan accepteren dat Jezus van mij houdt en onder andere voor mij is gestorven aan het kruis. Laatst herontdekte ik een nummer van Leeland die mooie woorden gaven aan dit gevoel:

Mede door het volgen van Roots is de deur naar Jezus zich aan het openen en kan ik nu zeggen dat ik mijn leven middels deze doop wil geven aan Jezus en dat ik zijn weg, de weg van waarheid en vervulling, wil volgen. Mijn aanbidding, wat vroeger voelde als een moetje, is nu een dankzegging naar de Heer die voor mij gestorven is en ons het eeuwige leven wil geven.

Ik wil graag de geloofsdoop ontvangen als een bewuste bevestiging dat ik de rest van mijn leven Jezus wil volgen en met Hem mijn levenspad wil bewandelen!

Mijn naam is Emma en ik ben 20 jaar. Mijn ouders hebben mij als baby laten dopen. Daarbij hebben zij de belofte gedaan mij te begeleiden in de groei van het geloof. Daar ben ik hen al 20 jaar ontzettend dankbaar voor. De afgelopen jaren heb ik veel twijfels gehad over de doop. De laatste tijd heb ik veel nieuwe mensen leren kennen die mij in mijn twijfels hebben ondersteund, welke keuze ik ook ga maken. Ik heb hierover veel gesprekken met hen gevoerd die mij enorm hebben geholpen. Mijn familie en vrienden hebben mij veel steun en bevestiging gegeven. Daardoor mag ik nu vol overtuiging de keuze maken om mij te laten dopen en mijn leven aan Jezus te geven.

Ik wil mij laten dopen, omdat ik geloof dat Jezus Christus de Zoon van God is en ik samen met Hem wil sterven en opstaan in nieuw leven. Ik wil Hem volgen en in Zijn wonderbaarlijke licht en Zijn aanwezigheid leven!

Mijn naam is Sophie, 20 jaar en ik ben christelijk opgevoed. Al langer dan een jaar is mijn leven compleet veranderd. Ik ervaar ernstige burn-out klachten die ervoor zorgen dat ik vrijwel niets meer kan doen. Hier komt veel verdriet, pijn, boosheid, angst, eenzaamheid en negatieve gedachten over mijzelf bij kijken. Iets waar alleen God mij echt in ziet. Zonder Hem kan ik het niet dragen. Juist in deze tijd ben ik dichter bij God gekomen. Ik mag leunen op God, ervaar dat ik tot levend geloof ben gekomen en ik meer in Zijn aanwezigheid leef. Dat God mij de kracht geeft om het iedere dag weer te proberen. Ik ben veel bewuster gaan leven, dankbaar voor duizenden grote en kleine dingen. Voor mijn lieve gezin, de prachtige natuur, de kans om mij te ontwikkelen en dat ik steeds iets meer mag ervaren dat ik Gods geliefde kind ben, gewoon zoals ik ben. God heeft mij een tijdje geleden uit de duisternis gehaald en daar ben ik Hem onwijs dankbaar voor. Ik kan nu weer licht zien. Dat maakt het al zoveel lichter! Juist nu wil ik mij laten dopen. Er staat niets meer tussen mij en Jezus in. Niet omdat ik het kan, maar omdat ik geloof en vertrouw. Niet eerst goed genoeg hoef te worden, genezen te zijn en mijn leven en geloof op de rit te moeten hebben. Juist nu in mijn gebrokenheid, zwaarste dagen en strijd, omdat ik geloof in Jezus en Hem wil volgen. Als beginpunt van mijn levende geloof waarin ik alleen nog maar kan groeien. Mijn lichaam, hart en ziel verlangen naar God (Psalm 63)!

Ik wil mij laten dopen om in een nieuw leven met de Heere Jezus Christus op te staan en meer op Hem te gaan lijken!

Mijn naam is Leeyah en ik ben 12 jaar. Ik ken de Here al bijna mijn hele leven. Twee tot drie jaar geleden ging ik twijfelen, doordat ik hoorde over de hel. Mijn moeder heeft mij heel veel over God verteld. Zo ook dat het mijn eigen keuze is of ik wil geloven of niet. Ik geloofde en wist ook dat er een God was. Door elke dag te bidden voelde ik mij ontspannen. Elke zondag bezoeken wij Mozaiek en dat vind ik super leuk en interessant. Mijn broer maakte een keer de volgende opmerking: "Waarom geloven mensen wel altijd dat de slechte kant bestaat maar niet de goede kant?" Door al deze dingen ben ik mij gaan realiseren dat de Here er altijd voor mij was en is. Dat elke dag weer een nieuwe dag is. Dat ik alles heb wat ik nodig heb en dat ik mij niet druk hoef te maken over allerlei dingen. Ik als jong meisje kon al over deze dingen nadenken. Ik heb geen twijfels meer en ervaar daardoor meer rust in mijn leven. Ik ben heel dankbaar dat de Heer nu een hele grote rol speelt in mijn leven. Dat ik opgroei in een lief en behulpzaam gezin die mij steunt en bij mij is. Ik geloof dat voor iedereen en ook voor mij Jezus Christus aan het kruis is gestorven. Ik ervaar dat ik mij nergens meer druk over hoef te maken als ik God aan mijn zijde heb. Zelfs niet over de dood.

Ik wil mij laten dopen omdat het in de bijbel staat en omdat ik dichter bij God wil zijn!

Ik kies ervoor mijn oude leven achter mij te laten, Hem te volgen en mij in te zetten voor Zijn koninkrijk. Ik verlang ernaar om met Hem in vrijheid te leven, vanuit de zekerheid dat ik een geliefde dochter van Hem ben!

Mijn naam is Esmée, 24 jaar, woon bij mijn ouders in Veenendaal en studeer Social Work aan de CHE. Sinds kort zijn mijn vriend en ik officieel deel van Mozaiek033. Ik ben christelijk opgevoed en ik heb het geloof daardoor al van jongs af aan meegekregen. Als baby ben ik gedoopt en hier ben ik mijn ouders heel dankbaar voor. Tien jaar geleden heb ik zelf de keuze gemaakt om Jezus te gaan volgen. Maar ik vond het lastig om consistent met het geloof bezig te zijn, waardoor er vaak afstand ontstond tussen Hem en mij. Daarnaast heb ik verschillende tegenslagen gekend. In en om mijn gezin heen is er veel gebeurd, wat veel spanning en verdriet met zich meebracht. En vanwege mijn ADHD heb ik ervaren dat ik de rest van de wereld niet kan bijbenen. Door deze dingen heb ik veel mentale klachten gehad en een negatief zelfbeeld ontwikkeld. Ondanks dat ik steeds weer bij God vandaan raakte, heeft Hij altijd met open armen gewacht tot ik weer thuiskwam bij Hem. Hij heeft keer op keer Zijn goedheid aan mij laten zien. Mijn leven is anders verlopen dan ik wilde of had verwacht. Dat maakt het soms moeilijk om op Gods plan te vertrouwen. Maar Hij heeft mij gezegend met liefdevolle mensen om mij heen en met kansen die Hij op mijn pad brengt. Elke dag is er wel iets om Hem dankbaar voor te zijn. De afgelopen maanden heb ik Roots gevolgd. Tijdens deze periode is mijn geloof opnieuw tot bloei gekomen. Ik heb veel mogen leren over wie God is, namelijk een liefhebbende en onveranderlijke God en ook over hoe ik Zijn discipel mag zijn. Ik zie dat Hij werkzaam is in mijn leven wanneer ik Hem zoek, bijvoorbeeld door middel van gebed, bijbellezen en muziek. Hij vult mijn hart met meer vrede, vreugde en liefde, en het verlangen om dit uit te delen aan de mensen om mij heen. Ook heeft Hij in mij het verlangen aangewakkerd om mij te laten dopen. Met mijn doop wil ik erkennen dat God zóveel van mij houdt, dat Jezus voor mij aan het kruis is gestorven en weer is opgestaan. Dit sterven en opstaan wil ik samen met Hem doen.

Ik wil mij laten dopen omdat ik geloof dat Jezus Christus voor mij gestorven is aan het kruis, altijd bij mij is en voor mij zorgt, welke keuze ik ook maak. Daarom wil ik voor altijd samen met Hem leven!

Mijn naam is Judith, ik kom uit een christelijk gezin en als kind ben ik altijd naar de kerk geweest. Naarmate ik ouder ben geworden en zelf de keuze mocht maken om wel of niet mee te gaan koos ik er vaak voor om thuis te blijven. Hierdoor is mijn geloof op een wat lager pitje komen te staan. Toch merkte ik dat ik wat miste. Een vriendin heeft mij aangeraden een Alpha cursus te gaan doen. Door in gesprek te gaan met andere jongeren en hun geloof te zien, heb ik Jezus beter leren kennen en is mijn geloof weer gaan groeien. Nu, bijna twee jaar later, wil ik mij laten dopen.

In elke stap die je zet, gaat God met je mee. Zijn liefde is sterker dan je zorgen, Zijn vrede groter dan je angst!

Mijn naam is Robine Schuuring en ik ben 14 jaar. Een vriendin heeft mij 1,5 jaar geleden meegenomen naar Mozaiek. Tot op de dag van vandaag ben ik haar dankbaar voor deze keuze. Als jong meisje ben ik katholiek gedoopt en heb ik communie gedaan, maar voelde daar niet echt iets bij. Tijdens de eerste dienst bij Mozaiek kreeg ik een gevoel wat ik nog nooit eerder meegemaakt had. Dit gevoel was in eerste instantie niet te plaatsen, maar na een half jaar besefte ik het ineens. Dit is de liefde van God. De afgelopen maanden heb ik door omstandigheden heel erg met mijzelf in de knoei gezeten en ben ik aan mijzelf gaan twijfelen. Maar ik bleef elke week naar de kerk gaan, want dat was het enige wat mij overeind hield en wat ervoor gezorgd heeft dat ik elke dag weer een beetje in mijzelf ben gaan geloven. Lieve mensen als je door een moeilijke tijd gaat moedig ik je aan om naar de kerk te blijven gaan. Ook al heb je de energie niet God blijft in die tijd altijd bij je en geeft je kracht om Hem te aanbidden. Je krijgt er zoveel liefde voor terug. Elke week loop ik de kerk binnen en wordt mijn hart weer gevuld met zoveel liefde. Het gevoel wat ik heb tijdens het zingen van de liederen kan ik niet anders omschrijven dan dat de Heilige Geest mij raakt. De eerste keer dat ik dit mee mocht maken ga ik nooit meer vergeten. Het is zo mooi en echt onbeschrijfelijk gevoel. Dat gevoel gun ik iedereen. Met deze getuigenis wil ik jullie bemoedigen. De weg naar het dopen toe is nu al een mooie weg. Ik geloof dat als ik straks in dat doopbad sta ik nog zoveel meer extra bovennatuurlijke liefde ontvang van God.

Ik wil mij vandaag laten dopen, omdat ik mijn verleden achter mij wil laten en een nieuwe start wil maken met Jezus aan m’n zijde!

Mijn naam is Lizette Schuuring, 43 jaar en samen met mijn man Gerben en twee prachtige dochters Robine (14) en Fenna (11) wonen wij in Vathorst. Ik ben katholiek gedoopt en heb het vormsel gedaan. Verder heb ik geen verdieping gezocht mijn leven op geloofsgebied. Wel heb ik veel hobbels doorstaan, gepest op de lagere school, ik was heel erg onzeker, geloofde nooit in mijzelf, twijfelde altijd en had altijd bevestiging nodig om vooruit te kunnen. Doordat ik mijzelf altijd anders voelde dan andere dacht en voelde ik mij vaak overbodig. Hier heb ik 40 jaar lang mee geworsteld. Ik belandde in een burn-out. Dit was het moment dat ik moest leren om van mijzelf te gaan houden en te accepteren dat ik er toe doe en het leven niet voor niets geschonken heb gekregen. Onze oudste dochter Robine laat zich vandaag ook dopen en door haar ben ik gaan inzien wat Jezus in je leven kan betekenen. Je hoeft het niet alleen te doen. Jezus is er altijd voor mij. Dit voelt voor mij als een welkom en het moment om mij te laten dopen. Dat ik het verleden mag loslaten en mag opstaan in een nieuw leven. Vervolgens het leven mag gaan lijden die God voor mij al uitgestippeld heeft met vallen en opstaan. Ik mag ook leren op mijzelf te vertrouwen.