22 juni 2025

Niet langer uitstellen, niet langer nadenken, maar al struikelend achter Jezus aan. Hij is het die ik wil dienen en volgen!

Mijn naam is Jaap, 47 jaar en ik woon samen met mijn vrouw en kinderen in Nijkerkerveen. Wij zijn een samengesteld gezin en wonen vanaf 2020 in 't Veen en zijn ook vanaf die tijd aangesloten bij Mozaiek033. Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin en heb daar vooral God leren kennen als een God van religie. Super dankbaar voor die tijd waarin ik met vrienden rondom catechisatie en jeugdclubs mocht optrekken.

Mijn geloofsvorm kwam eind 2017 in een ander licht door het plotselinge overlijden van mijn moeder en kort daar mijn scheiding. Ik geloofde nog wel, maar tegelijk met liefdevolle God die herstel en uitkomst kan bieden? Hoe dan?! Een klein jaar daarna overleed ook mijn vader. Weg ouderlijk huis. In deze periode kwam sterk de vraag en jij dan, wat wil jij dan met geloof, de kerk en God? Mede hierdoor is mijn zoektocht begonnen. Ondertussen mocht ik mijn lieve vrouw Josine leren kennen en samen hebben wij een plekje in de Mozaiek gemeente gevonden. In oktober 2023 heb ik met de 4e Musketier (4M) een levens veranderende reis mogen maken naar Zwitserland. Tijdens deze dagen mocht ik God ontdekken als een liefdevolle Vader en een God van relatie, waarbij alles veilig en oké is! Geen oordeel, geen afwijzing, alleen Zijn uitgestrekte hand naar mij. Vooral dit laatste mocht ik heel sterk ervaren tijdens dit avontuur! Helemaal vol van Gods liefde kwam ik thuis en heb ik de dagen erna op een soort "geloofswolk" geleefd. Mijn verlangen groeide om dit te delen. Zo ben ik in 2024 met drie 4M reizen mee geweest (vader/dochter weekend, vader/zoon weekend en de couples experience). Reizen waarin eerlijkheid, kwetsbaarheid en vergeving te ontdekken zijn en er beginnend herstel mocht plaatsvinden. Na deze periode speelden nog steeds oude levenspatronen een grote rol in mijn leven. Het lukte mij niet hiervan vrij te komen. In februari 2025 heb ik definitief besloten hiermee aan de slag te gaan en heb ik hulp van buitenaf ingeroepen, inmiddels is dit een lopend traject.

23 februari 2025, 4M(aanden) later, 22 juni 2025 doopdienst...toeval of Gods Leiding voor mij?! Afgelopen 23 maart 2025 werden er twee geloofsvrienden van mij gedoopt. Tijdens deze diensten ging het over handelingen 2, 38: "Jullie moeten allemaal je leven veranderen en je laten dopen in de naam van Jezus Christus!" Dit was helemaal mijn persoonlijk proces. Mieke sprak over voeten die vies zijn geworden door je levensreis en alles wat ze daarbij hebben meegemaakt. Tijdens het dopen was er plek voor gebed en de mogelijkheid je voeten te laten wassen. Ik liet voor mij bidden, want ik voelde mij bang en angstig en had even geen zicht meer op de Herder. Bijzonder was dat ik in de week voorafgaand een plaat had gekocht met als afbeelding een lammetje dat bang is en vastzit in de modder. Ik voelde mij precies hetzelfde. Mijn zicht op de herder was er even niet meer. Het prachtige van deze plaat is, dat de Herder allang onderweg is naar het lammetje, alleen hij (ik) ziet (zag) het nog niet! Weet je? Door omstandigheden die soms een grote rol spelen of de volle aandacht vragen in ons leven zien wij het soms gewoon niet meer. Dat is helemaal oke. De Herder (Jezus) ziet jou en mij altijd en Hij is beschikbaar op elk moment. Tijdens het moment van de voetwassing brak ik. Zoveel liefde van Hem voor mij. Het was niet te bevatten. Jezus heeft alles voor mij volbracht aan het kruis. Niet alleen wat er was, maar ook wat er nog komt, wat een liefde! Na de doopdienst had ik een mooi gesprek met een lieve vriendin. Ze zei: "Dit keer waren het je voeten, de volgende keer de rest". Dit was het antwoord wat ik nodig had. Niet langer uitstellen, niet langer nadenken, maar al struikelend achter Jezus aan. Hij is het die ik wil dienen en volgen! Want met U loop ik door een bende en met God spring ik over een muur (Psalm 18: 30)! God is goed, Jezus leeft en daarvan is mijn verhaal een levend getuigenis!

De weg die ik nu neem is met God. Daarom wil ik mij laten dopen!

Mijn naam is Wija, 62 jaar en woonachtig in Spakenburg. Ik ben christelijk opgevoed en heb in deze jaren wel Gods aanwezigheid ervaren. In mijn leven heb ik veel moeilijke dingen meegemaakt en mijn jeugd was ook niet makkelijk doordat mijn vader dronk. Ik was erg verlegen en teruggetrokken. Op mijn 18e trouwde ik met Wim en samen hebben wij vier kinderen gekregen. Op 29-jarige leeftijd stief mijn man. Ik was toen zelf 28 jaar. Daarna volgden vele moeilijke jaren. In 2000 ben ik opnieuw getrouwd en heb ik nog een zoon gekregen, waarna er een scheiding volgde. Vervolgens ben ik voor de derde keer getrouwd. Eind 2021 overleed mijn oudste zoon in de leeftijd van 36 jaar. Wat een verdriet, maar wat heb ik in die tijd Gods troost mogen voelen. In mijn huwelijk voelde ik mij langzaamaan eenzaam worden. 2024 was een moeilijk jaar lichamelijk en geestelijk door de paniek- en angstaanvallen die ik had. Langzaam voelde ik mij beter door de therapie die ik gevolgd had. Ook ben ik na deze periode weer gescheiden. Hier heb ik het nog steeds moeilijk mee. Je maakt als mens zelf keuzes, terwijl je ook weet wat God er van zou vinden. Maar ondanks de verkeerde keuzes die ik gemaakt heb in mijn leven, weet ik ook dat er altijd vergeving is, ook voor mij. Eén ding weet ik zeker, dat mijn Vader mij door heel mijn leven heeft gedragen. ''Alleen Zijn voetstappen stonden in het zand''. De afgelopen maanden ga ik samen met mijn zoon Hein naar Mozaiek033. De diensten zijn prachtig en ik voel mij er thuis. Ik ben God meer gaan zoeken met bijbel lezen en gebed en ben mij hierdoor anders gaan voelen. Voor het eerst eerst in mijn leven heb ik de Heilige Geest ervaren en daar word ik enorm blij van. Soms ook tranen van vreugde wat een emoties. Jezus is aan het werk in mij! Dit gevoel kan ik soms maar moeilijk bevatten. ''I am loved, how can it be?''. Ik ben God zo dankbaar, het is een gevoel dat ik niet kan omschrijven, aan Hem alle eer! Tijdens de eerste preek over Abraham een aantal weken geleden, kwam er een tekst voorbij uit Jeremia 6. Dit ging over een een kruispunt in je leven. Kijk naar de oude wegen en vraag jezelf af: 'Welke weg leidt naar het goede? Sla die in en vindt rust'. Dit raakte mij heel diep. De weg die ik nu neem is met God. Daarom wil ik mij laten dopen. Samen met mijn zoon Hein. Wat een mooi cadeau! Ik heb ooit in een koor gezongen over de profeet Elia. Eén lied raakte mij altijd: "Wer bis an das ende behart, der wird selig" (wie tot het einde volhoudt, zal zalig worden). Ik weet en voel dat God mij nooit los zal laten. Ik mag Zijn geliefde kind zijn!

Door mijn leven aan God te geven wandel ik in Zijn licht en laat ik alle duisternis achter mij. Ik begin een nieuw leven met God op de eerste plaats!

Mijn naam is Alice. Ik ben mijn hele leven al gelovig, heb ook altijd de liefde voor God gevoeld en dat was altijd vertrouwd. Toch had ik het idee dat er een afstand was. Ik kon alleen nog niet plaatsen waarom.

De afgelopen jaren heb ik echt voor de wereld geleefd. Mijn geluk zocht ik in alles wat de wereld mij te bieden had. Mijn band met God raakte ik hierdoor kwijt en ik voelde sterk de drang alles zelf uit te zoeken. Eigenlijk ben ik weggevlucht voor God juist in de tijd waarin ik naar hem toe had moeten gaan. Op mijn dieptepunt keek ik naar buiten door het raam en vroeg ik huilend aan God "Waar bent u nu dan? Wat kan ik nog doen?" Op dat moment verscheen er op de muur van het huis tegenover mij een schaduw in de vorm van een uitgestrekte hand. Dit was God die mij vertelde dat het enige wat ik moest doen is Zijn hand vastpakken. De rust die op dat moment over mij heen kwam heb ik nooit eerder gevoeld. Alle afstand die ik voelde tussen God en mij was verdwenen. God heeft mij geleerd mijn leven in Zijn handen te leggen. Complete overgave. Daar waar ik Hem steeds een klein stukje van mijzelf gaf, omdat ik de rest zelf wilde houden, heb ik Hem nu alles wat ik ben volledig gegeven. Ik vertrouw op Gods plan en weet dat Hij altijd het beste met mij voor heeft (Jeremia 29:11).

Ik wil zo graag de geloofsdoop ontvangen – als een bewuste bevestiging dat ik de rest van mijn leven Jezus wil volgen!

Ik ben Riëtte de Graaf uit Bunschoten. Als baby ben ik gedoopt en op mijn negentiende heb ik belijdenis gedaan. Ik ben mijn ouders dankbaar dat zij mij van jongs af aan met het geloof hebben opgevoed.

Toen ik veertien was, bezocht ik voor het eerst de EO-jongerendag. Daar kwam ik in aanraking met een geloof dat blij en levend is – iets wat mij diep raakte. Vanaf dat moment ben ik altijd op zoek geweest naar die vreugdevolle geloofsbeleving. Deze heb ik pas dertig jaar later bij Opwekking gevonden. Kort daarna bezocht ik Mozaiek033. Dat voelde voor mij als thuiskomen. Hoewel ik mijn hele leven in God heb geloofd, ervaar ik pas sinds vijf jaar een diepe, persoonlijke relatie met Jezus. In deze afgelopen jaren zijn er zoveel bijzondere dingen gebeurd. Tekenen die rechtstreeks van Hem kwamen. Toch ervaarde ik nog niet de roep mij te laten dopen.

De afgelopen maanden waren zwaar. Mijn relatie is stuk gelopen – juist op het thema van genade. Het besef dat genade een geschenk is dat je alleen maar hoeft aan te nemen, zonder dat je er iets voor terug hoeft te doen, was confronterend én bevrijdend. Op een dag zat ik in de auto. De radio op zacht, omdat het druk was op de weg. Plotseling ging het volume hard omhoog en hoorde ik deze woorden: “If you walk in freedom, if you bear His name, you will sing forever to the Lamb.” Op dat moment brak de zon door in mijn hoofd en hart. Een bevestiging voor mij dat het goed was zo. Vanaf dat moment is het lied "Holy Forever" mijn lijflied geworden. Het komt telkens terug, juist op momenten dat ik het niet verwacht maar wél nodig heb. Het diepen verlangen mij te laten dopen groeide ineens. En ik kan nu met volle overtuiging zeggen dat ik er helemaal klaar voor ben!

Ik heb mij bekeerd en ben Jezus gaan volgen, en ben daarom met Hem gestorven. Daarom wil ik met Hem het watergraf in om met Hem op te staan in een nieuw leven!

Ik ben Hein, 35 jaar en woon in Bunschoten-Spakenburg. Getrouwd met Priscilla en samen hebben wij twee zonen. Quinten is 5 jaar en Dustin is 2 jaar. Ik ben door mijn moeder met het geloof opgevoed in de gereformeerd-vrijgemaakte kerk. In deze kerk en op de basisschool heb ik veel bijbelverhalen gehoord die mij altijd bijgebleven zijn.

Tegen de tijd dat ik volwassen was geworden, deed ik nog maar weinig met het geloof dan alleen maar af en toe bidden. Ik was te druk met werken en feesten, maar verder ging alles toch goed? Dat was wat ik dacht. Een vaste baan, een appartementje, betaalde mijn rekeningen netjes op tijd en af en toe spaarde ik. Uiteindelijk ging mijn geld toch vaak op aan feesten met drank en later ook drugs. Elke maandag was ik om 7uur weer netjes op mijn werk. Wat mij een gevoel gaf dat het prima ging. Ik kwam al mijn verplichtingen na, maar uiteindelijk steeds verder bekneld in het feesten en het gebruik wat daar bij kwam kijken. Op een dag was ik daar klaar mee en ben ik gaan bidden tot God om te vragen of Hij mij wilde helpen hiermee te stoppen. In de weken en maanden die daar op volgde kreeg ik wanneer ik weer te veel had gedronken of wat had gebruikt permanente paniekaanvallen. Dat was een reden om te stoppen met die onzin. Tot op de dag van vandaag ben ik ervan overtuigd dat God mij die paniekaanvallen heeft gegeven zodat ik er mee zou kappen. Ik geloof dat God op Zijn manier te werk gaat en dat wij bij Hem herstel kunnen vinden. In al die jaren heb ik altijd aan God gevraagd of Hij mij niet los wilde laten. Dat heeft Hij ook nooit gedaan! Ik moest alleen nog wat dieper zinken. Net zo lang tot ik in mocht zien dat het niet meer ging zonder Hem en ik een Verlosser nodig had. Ik begrijp soms niet hoe God werkt en veel dingen zal ik ook nooit begrijpen. Ik mocht ervaren dat God door onze tegenslagen heen wil zeggen: "Kom maar bij Mij, Mijn geliefde kind. Bij Mij vindt je rust en herstel". Die heb ik bij Hem gevonden!

In 2019 ben ik getrouwd en niet veel later mocht ik vader worden. Dit stukje heb ik nog heel wat jaartjes op ‘mijn eigen manier’ gedaan. Dan weer met God, dan weer zonder Hem. Maar achteraf gezien weet ik één ding zeker: het was altijd beter mét dan zónder Hem! Een lange tijd ben ik op zoek geweest naar een kerk. Een gemeente waar ik mijzelf thuis wil voelen en onderdeel van kan worden. Na een lange tijd zoeken bezocht ik een aantal maanden geleden Mozaiek033. Prachtige diensten met aanbidding, woord en gebed. Elke dienst weer kippenvel van top tot teen, fantastisch!
Begin dit jaar in maart was er een doopdienst. Wat een feest! Mooi en ontroerend om te zien dat zoveel mensen voor Jezus kiezen. Het raakte mij en ik kreeg meteen het verlangen om mij te laten dopen. Dit verlangen zat er al, want jaren geleden is een vriend van mij gedoopt. Toen wist ik het al. Dit wil ik ooit ook! God heeft mijn gebeden verhoord. Hij heeft mij nooit losgelaten. Hij wil met iedereen een relatie aangaan, herstel bieden en een Vader voor ons zijn bij wie wij alles kwijt kunnen. Die er altijd voor ons is, in goede maar voorál in slechte tijden. Ik heb ervoor gekozen om God op de eerste plaats in mijn leven te zetten en mij te bekeren van mijn oude leven. Ik weet dat dit de enige juiste keuze is. Een tekst uit het lied ‘Christ is enough’ is voor mij een hele duidelijke gewaarwording: "I have decided to follow Jesus, no turning back, no turning back!"

Dit is mijn manier om God te danken voor alles wat Hij voor mij gedaan heeft. Mijn oude leven achter mij te laten en te kiezen voor een nieuw leven met Jezus!

Ik ben Tristan, 21 jaar en woon in Spakenburg. Tot mijn 17e heb ik weinig met geloof te maken gehad. Ik ben opgegroeid in Amersfoort heb een fijne jeugd gehad en heb een BBL-opleiding als elektricien gedaan. Mijn ouders zijn naar Spakenburg verhuisd dat was voor mij een zware verandering. Veel vragen over mijn toekomst en ik voelde mij verloren. Ik heb mijn vriendin leren kennen en zij heeft mij mee naar Mozaiek033 genomen. Aanvankelijk dacht ik "wat doe ik hier?". Mijn interesse in het geloof groeide en de preken spraken mij aan en ging daardoor elke zondag mee naar de kerk. Mijn vriendin en ik zijn uit elkaar gegaan en ik raakte in een diepe dip. Kreeg ook conflicten met vrienden, werd agressief en ik voelde mij leeg. Met behulp van professionals en door mijn geloof vast te houden ben ik in een herstelproces gekomen. Mijn leven veranderde door het contact met een vriend die mij uitnodigde om opnieuw mee naar de kerk te gaan. Dit was een teken van God en ik besloot om weer actief naar de kerk te gaan. Het moment waarop ik het geloof opnieuw omarmde. Vrienden van mij wilden zich laten dopen, ik begon weer meer over het geloof te praten zo ook met een collega. Nadat ik meer met de bijbel en mijn geloof bezig gegaan ben, heb ik het besluit genomen mij te laten dopen. Dit is mijn manier om God te danken voor alles wat Hij voor mij gedaan heeft. Mijn oude leven achter mij te laten en te kiezen voor een nieuw leven met Jezus. Mijn collega heeft mij ook het volgende lied laten horen:

Ik wil doen wat God van mij verlangt en luisteren naar de Heilige Geest!

Mijn naam is Esther. Ik ben als kind gedoopt. Al jaren lang heb ik het verlangen om mij als volwassene te laten dopen op grond van mijn geloof in God. Nu wil ik hier gehoor aan geven. Tijdens de coronaperiode heb ik in mijn gezin uitgesproken dat ik ondergedompeld wilde worden. De Geest sprak tot mij. In deze fase van mijn leven ben ik opnieuw aangesproken door de Geest en is de overtuiging om mij te laten dopen door onderdompeling heel sterk. Ik kan er niet meer omheen! Op dit moment zit ik in een persoonlijk proces. Dit proces is begonnen aan de voeten van Jezus bij het kruis. Ik heb Hem gevraagd om wijsheid in dit proces en ervaar dat Hij de juiste mensen op mijn pad brengt. Hierin ervaar ik ook de leiding van Gods Geest en verlang ik er naar om dit nu uit te dragen in mijn geloofsdoop. Ik voel mij gedragen en gesterkt door het lied 'U geeft rust'. Ik mag troost zoeken bij God en luisteren naar Gods Geest.

“Door alles heen, door alles heen, Heer kijk ik naar U en U geeft rust in mij”

Ik laat mij dopen om mijn oude leven weg te wassen en samen in een nieuw leven op te staan!

Mijn naam is Ewart Duitman. Op 30 mei jl. was ik samen met mijn broertje voor het eerst bij Opwekking. Samen volgden wij een seminar over jongerenwerk. Mijn broertje zit al in het jongerenwerk en ik ging met hem mee. De spreker daar zei dat wij al onze zorgen voor wat betreft het jongerenwerk en hoe wij er mee verder wilden gaan door middel van gebed bij God neer mochten leggen. Voor de mensen die niets met jongerenwerk hadden of doen mocht je in gebed vragen of het misschien wel iets voor je was en of het Gods bedoeling was om iets met jongeren te gaan doen. Ik was al lange tijd niet in gebed geweest en was een beetje voor mij uit aan het kijken. Na dit gebedsmoment vroeg de spreker of je het er met je buurman of -vrouw over wilden hebben. Ik sprak met de man die naast mij zat. Ik sprak uit dat ik niet echt gebeden had en helemaal niet met jongerenwerk bezig was. Ik zou het wel willen, maar veel dingen hebben mij tegengehouden. Ook om weer te gaan bidden na een lange tijd. De man zei: "Ga ervoor". Ik ben er ook nog niet, maar leer heel veel van de jongeren die bij mij in de groep zitten. Dit gaf mij stof tot nadenken en ik sprak er na de seminar met mijn broertje over. Misschien is het goed dat ik verdieping in mijn geloofsleven krijg door Alpha en lijkt het jou ook leuk om samen met mij jongerenwerk te gaan doen van de zomer. Mijn broertje was blij dit te horen en wij zijn op zoek gegaan naar een rustig plekje om er verder over te door praten. Samen zijn wij in het gras gaan zitten en hij vroeg mij wat mij zo tegenhoudt om jongerenwerk te gaan doen? Ik vertelde hem dat ik al heel lang niet meer gebeden had en de drempel om weer te gaan bidden te hoog was. Ik had ook last van bepaalde gewoontes die totaal niet bij een leven met God passen. Ik schaamde mij om die te vertellen. Toch kreeg ik de moed het wel te vertellen en dat luchtte heel erg op. Mijn broertje stelde mij de vraag of hij samen met mij mocht bidden om vergeving, maar dat durfde ikzelf niet. Hij bood aan voor mij te bidden. Het voelde zo goed om samen te bidden. Na het gebed vertelde ik mijn broertje nog meer over mijn persoonlijke situaties waar ik nog veel last van had. Waar ik boos om was, begon ik ineens te vertellen vanuit emotioneel oogpunt. Ik brak. Nog nooit had ik dit gevoel gehad en ik wist zeker dat dit het werk God was. Ik ervaarde God ineens in al die jaren zo dichtbij. Heel bijzonder. Mijn broertje ging nogmaals in gebed en ik nam het gebed over. Voor het eerst na een lange periode heb ik weer gebeden en mocht ik alles bij God brengen. Ik heb uitgesproken dat ik voor Hem wil gaan leven en alle oude gewoontes achter mij wil laten om samen een nieuw leven in te gaan! God is goed! Het voelde ook echt op Zijn tijd, waarop Hij zei: "nu is het klaar". Ik geloof dat Hij gestorven is voor de vergeving van mijn zonden! Vanaf deze dag voel ik elke dag Gods aanwezigheid, lees ik uit de bijbel, bid ik elke dag en probeer ik te leven tot eer van Hem!

Ik geloof dat God mij heeft geroepen te gehoorzamen aan de opdracht. Bekeer u en laat u dopen (Handelingen 2: 38)!

Mijn naam is Annelous Kool en ik kom uit Huizen. Inmiddels kom ik al een aantal jaar in Mozaiek033. Ruim een jaar geleden liet mijn lieve vriend zich hier dopen, iets waar ik op dat moment wel mijn vragen en bedenkingen bij had. Ik kan je vertellen dat er in een jaar veel kan gebeuren. De Heilige Geest is echt hard aan het werk geweest omtrent het thema van de doop. Ik geloof dat God mij heeft geroepen te gehoorzamen aan de opdracht. Bekeer u en laat u dopen (Handelingen 2:38). Hoe je er ook in staat. Je bent welkom dit met mij mee te vieren! En als je vragen hebt, laat het vooral ook weten! Ik wil ook bijdragen aan jouw zoektocht!

Ik wil mij laten dopen, omdat ik heb ontdekt dat niets op deze gebroken wereld je leegte echt en voor altijd kan vervullen, behalve Jezus!

Mijn naam is Lydia van Twillert, 17 jaar en ik ben van jongs af aan christelijk opgevoed. Mijn ouders hebben mij het geloof meegegeven en daar ben ik ze voor altijd dankbaar voor.

De weg naar dit besef ging niet zonder slag of stoot. Lange tijd heb ik ‘geloofd’ omdat dat mij zo is ‘aangeleerd’ en niet vanuit een persoonlijke relatie met God. Rond mijn 15e jaar ben ik de Alpha-cursus gaan volgen. Daar heb ik vragen kunnen stellen en mocht ik zoeken naar wie God echt voor mij is. Dit heeft mij dichter bij Hem gebracht en heeft mij nieuwe inzichten gegeven. Toch ervaarde ik niet dat God aan het werk was. Misschien ken je het wel. Het oefenen in de vruchten van de Geest → GEDULD! Want ook al zie je het niet, Hij blijft werken in ons! Ik liep soms nog als een blinde op het verkeerde pad met dingen die mij juist bij Hem vandaan hebben gehouden. Als mens zijn wij gemaakt met een verlangen naar vervulling. Het diep zoeken naar iets wat blijvend is en je leegte kan vullen. God heeft dat verlangen in ons gelegd, zodat wij op zoek gaan naar Hem. Maar wij leven in een gebroken wereld, vol verleidingen die ons willen afhouden van Zijn liefde. Vorig jaar mocht ik Roots volgen. Bij Roots leer je hoe je jouw JA tegen Jezus kunt toepassen in je leven, discipelschap. Dat heeft mijn ogen echt geopend! Hier heb ik zoveel bijzondere dingen mogen meemaken dat is niet in een paar woorden uit te drukken. Ik kies ervoor om met Hem te leven. Vanaf nu en voor altijd. Niets kan mij meer scheiden van Zijn liefde! ~ Jozua 1:9

Ik ga mij laten dopen, alles achter mij laten en opnieuw beginnen met Jezus!

Mijn naam is Jalysha en ik woon in Kortenhoef. Ondanks dat mijn beide ouders gelovig zijn opgevoed was het niet een terugkomend onderwerp. Vroeger ging mijn moeder naar een zomerkamp. Ze vond dit altijd leuk en stelde aan mijn broertje en mij voor om daar heen te gaan. De spelletjes waren leuk, maar vanaf het moment dat we een soort dienst hadden begreep ik niets van de dingen die er verteld werden en begreep ik ook de betekenis van de liedjes niet. In de tussentijd heb ik veel meegemaakt, dingen waar ik nog heel lang moeite mee gehad heb. Op een brugkamp in 2022 kreeg ik meer besef wat het allemaal inhield en een tienerkamp in 2023 veranderde alles. De dingen die ik op het tienerkamp meemaakte zorgde ervoor dat ik mij ging verdiepen in het geloof. Dit hield ik alleen niet lang vol en na de zomervakantie liet ik het maar weer gaan. Op dat kamp heb ik een christelijke jongen ontmoet die naar de kerk ging. Nadat wij een relatie kregen, ben ik door een moeilijke periode heen gegaan. Dat kwam niet door hem maar door mijn eigen struggles. De vader van mijn vriend nodigde mij uit voor een jongerendienst. Tijdens deze dienst was ik geraakt omdat ik het gevoel had dat het over mij ging. Vervolgens ben ik nog twee keer mee geweest en bij de derde brak ik in huilen uit. Dat was voor mij het moment om mij weer meer in het geloof te gaan verdiepen. Op een kamp datzelfde jaar spraken wij in groepjes over dopen. Ik wilde mijzelf wel laten dopen alleen ik had mijn twijfels erover. Wat als ik niet goed genoeg ben, wat als ik fouten maak. Deze gedachten hielden mij tegen om mij te laten dopen. Tot na de meest recente doopdienst. Ik voelde zo’n verlangen. Ik sprak er met mijn vriend over en hij ervaarde hetzelfde.

Ik wil mij laten dopen omdat Jezus mij gered heeft en ik God als mijn vader wil erkennen!

Mijn naam is Gaby, 16 jaar en ik kom uit Zeewolde. Als ik mijn geloof aan mensen moet uitleggen vertel ik graag dit: Je kan het leven zien als een berg die je beklimt. Er zijn momenten waar het lastig is of waar hij of zij niet weet waar die zijn/haar handen moet plaatsen en dan ook niet weet hoe nu verder. Sommige van deze mensen hebben ook nog een rugzak met zware stenen die ze mee omhoog tillen. Het beklimmen van de berg kan dan vermoeiender of zwaarder voelen. Op het moment dat ik Jezus heb ontmoet voelde het alsof Hij deze rugzak van mij afnam en nu voor mij draagt. Dit ervaarde ik als een puzzelstukje waarvan ik niet wist dat ik die nodig had waardoor dingen op zijn plek zijn gevallen. Voordat ik Jezus in mijn leven betrok viel ik vaak terug in oude patronen en was ik ook vaak ongelukkig. Nu Jezus in mijn leven is kan ik met volle 100% zeggen dat ik gelukkiger ben dan ooit. God heeft mij laten voelen dat wat er ook gebeurd ik altijd geliefd zal zijn en daar zal ik Hem voor eeuwig voor danken. Jezus heeft mijn leven veranderd en nu wil ik mijn leven volledig aan hem geven.

Mijn doop is voor mij niet alleen een persoonlijke stap in navolging van Jezus, maar ook een duidelijk signaal in de geestelijke wereld: Ik kies voor Hem, met mijn hele hart!

Ik ben Niels van den Berg, 25 jaar en woonachtig in Putten. Als kind ben ik christelijk opgevoed en daar ben ik mijn ouders dankbaar voor.

Tijdens opwekking twee jaar geleden heb ik de keuze gemaakt Jezus te gaan volgen. Dit was het moment waarop mijn leven met Hem begonnen is. In de afgelopen twee jaar heb ik hoge pieken gekend in mijn geloofsleven met momenten waarin ik God heel dichtbij ervaren heb en vol vuur was. Er waren ook tijden van droogte. Geestelijk voelde het soms als een strijd, als wandelen door een woestijn en maakte ik keuzes waarin ik God in de steek liet. Toch heb ik in alles één ding steeds zeker geweten: God was erbij. Ik kon en kan altijd bij Hem schuilen, Hij liet en laat mij niet los! Het verlangen om mij te laten dopen leeft al langere tijd in mijn hart. Het zou wel een keer komen, het was nog niet het juiste moment of ik was er nog niet klaar voor. Totdat er ineens iets begon te bewegen. Een paar maanden geleden belde een vriend mij onverwacht met de vraag of ik mij dat weekend erop wilde laten dopen. Twee dagen later sprak een vrouw die ik niet kende mij aan na een dienst en vroeg of ze voor mij mocht bidden. Tijdens haar gebed sprak ze ook over de doop, zonder dat ze iets van mijn situatie wist. Dit raakte mij en was niet zomaar toeval. Ik zag daar het werk van God in. Vanaf dat moment ben ik mij gaan verdiepen in de doop. Tijdens dit proces heb ik meer bevestiging gekregen. Ik weet het zeker, ik wil mij laten dopen op 22 juni 2025. Ik wil deze stap zetten omdat ik op basis van het boek Handelingen geloof dat de geloofsdoop een opdracht van God voor mij is. Niet als een voorwaarde voor redding, maar als een daad van gehoorzaamheid. Jezus heeft alles voor mij gegeven uit liefde. Hij is voor mij gestorven aan het kruis en op de derde dag opgestaan uit de dood. Vanuit die liefde wil ik Hem gehoorzamen en Hem volgen.

Ik wil mij laten dopen omdat ik een nieuw pad wil gaan bewandelen met Hem en in Zijn naam!

Ik ben Nick Veldman, 24 jaar en vanaf kleins af aan opgegroeid met het geloof. Ik heb hier alleen nooit echt wat van begrepen. Vanaf het moment dat ik uit huis ging, ben ik nooit echt meer bezig geweest met het geloof. Ik merkte nooit wat van het geloof en snapte ook niet wat het doel ervan was. Tot een paar maanden geleden ik aanwezig was bij een dienst waarin mijn zusje zich heeft laten dopen. Ik heb toen de aanwezigheid van de Heilige Geest ervaren en ben toen zo geraakt dat ik meer van God wilde weten en voelen. Elke keer als ik het woord 'dopen' of 'getuigen' hoor in de diensten krijg ik kippenvel en merk ik dat de Heilige Geest mij weer een stukje dichterbij God probeert te trekken. Ik laat mij dopen. Ik wil een nieuw pad als volgeling van Hem inslaan en wil steeds meer begrijpen en leren wie Hij voor mij is.

Ik hou van Jezus! Het is geweldig wat Hij voor ons en mij gedaan heeft!

Mijn naam is Rudy, 77 jaar en als kind gedoopt. De volwassendoop vind ik zo mooi en troostvol. Ik kan nu namelijk zelf zeggen en vol geloof geloven dat ik met al mijn zonden onder water ga en op sta uit het water schoongewassen door Zijn bloed en Zijn kruisdood. Dit doet mij veel en ik raak er steeds weer ontroerd van. God is groot, wonderbaarlijk goed en ontegenzeglijk de enige echte God die er is! Dank U Heer! Het is geweldig wat Hij voor ons en met mij gedaan heeft. Hier wordt ik door bemoedigd en getroost.

Vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en er zal voor je worden opengedaan. Want ieder die vraagt ontvangt, en wie zoekt vindt, en voor wie klopt zal worden opengedaan (mat. 7: 7-8)!

Mijn naam is Gideon van der Schaaf en ik ben 17 jaar. Christelijk opgevoed en wij bezoeken al acht jaar Mozaiek. Eén keer in de vier weken verzorg ik bij Mozaiek033 het water en de limonade voor en na de dienst. Het geloof is altijd een belangrijk onderdeel van mijn leven geweest. Vanaf het moment dat wij Mozaiek bezoeken ben ik steeds meer in mijn geloof gaan staan. Samen met een groep vrienden die ik ken vanuit Waymakers en de clan hebben wij op Opwekking gekampeerd. Ik ben heel blij met deze groep en heb daar een hele fijne tijd met ze gehad. De eerste paar diensten moest ik er echt inkomen. Wij hebben avondmaal gevierd en er werden mooie woorden gesproken, maar het deed niet echt wat met mij. Vrijdagavond zongen wij liederen als: ‘Doe uw wil in mij’ (opwekking 510). Ik merkte dat ik moeite had om dit te zingen. Ik wil wel Zijn wil doen, maar wat was dan Zijn wil voor mij? De zaterdagavond was er een oproep dat als je nog nooit publiekelijk gezegd hebt dat je Jezus wilt volgen je op mocht staan als je dat wilde. Ik ben gaan staan en er werd gebeden voor de vervulling van de Heilige Geest. Dat gebeurde en ik heb vervolgens met mijn beide armen in de lucht heel lang naar God gebeden en Hem aanbeden. Iemand anders bad opeens voor mij dat het helemaal goed komt met Gods wil in mij en dat het moment dat Hij zijn wil wil delen zeker zal komen. Hierdoor kreeg ik rust over mij en heb ik al huilend God aanbeden hoe goed Hij is. Diezelfde avond hebben vrienden voor de pijn in mijn rug gebeden. Die avond en de ochtend daarna heb ik geen last meer van mijn rug gehad. Ik heb Gods vuur die avond sterk ervaren. Zondagochtend ging het tijdens de dienst over Elia. Dat er heel veel priesters van de afgod Baäl waren die tegenover Elia stonden. Toen Elia bad naar God kwam er vuur uit de hemel. Dat vuur verwoestte alles van het altaar. Hierdoor gingen alle mensen die erbij waren, die in Baäl geloofden, God aanbidden. Na het vuur werden de priesters van Baäl vermoord. Dat vuur staat symbool voor in vuur staan van de Heilige Geest, die wij de dag daarvoor mochten ontvangen. Die priesters van Baäl staan symbool voor afgoden in ons leven. Na het vuur moeten onze afgoden vermoord worden. Toen mochten wij onze afgoden hardop uitspreken en ik zei: “Mijn telefoon”. Dat is een afgod die waarschijnlijk meer ruimte in mijn leven heeft dan Jezus. De dingen als schaamte, angst en meningen van anderen heb ik op dat moment niet benoemd, maar waren zeker grotere afgoden voor mij dan mijn telefoon. God nam deze afgoden ook van mij weg. Nadat het vuur uit de hemel kwam, begon het na een hele lange tijd weer te regenen (water). Een andere plek in de bijbel waar na vuur water kwam, is in Handelingen. Na het ontvangen van de Heilige Geest (het vuur) lieten diezelfde dag meer dan 3000 mensen zich dopen (het water). Ik ben hier zo door geraakt. Ik wist zeker dat ik de dag ervoor het vuur ontvangen had en dat nu ook het water moest komen. Op dat moment wist ik wat God van mij wil. Dat ik mij laat dopen! Dat ik hiermee de afgoden schaamte, angst en meningen van anderen door de doop los mag laten. Vervolgens heb ik mijn dankbaarheid al huilend en met mijn handen in de lucht uitgezongen. God is goed! Ik zocht en heb gevonden!

Ik heb mij vandaag laten dopen omdat ik Jezus wil volgen. Ik wil mijn leven aan Hem toevertrouwen en met Hem wandelen, samen met God de Vader. Deze doop is voor mij een nieuw begin, een keuze om te leven in het licht – met Hem en voor Hem!

Mijn naam is Suzanne en ik ben 38 jaar. Mijn geloofsreis is begonnen door mijn dochter die zich heel graag wilde laten dopen en aan mij gevraagd heeft om met haar mee naar de kerk te gaan. Wat begon als een stap voor haar, werd uiteindelijk ook een weg voor mij. In de kerk ben ik steeds meer gaan beseffen dat Jezus leeft en dat Hij het licht is in deze wereld – en ook in mijn leven is. Zijn liefde, genade en waarheid hebben mijn hart geraakt. Door Hem heb ik rust en hoop gevonden. Ik weet nu dat ik niet alleen ben en dat ik een Hemelse Vader heb die mij kent, ziet en van mij houdt.

Ik voelde Gods Geest in mij komen en vanaf dat moment wist ik het zeker. Ik wil mij nu laten dopen!

Mijn naam is Tobias Pennings en ben 15 jaar. Als klein jongetje ben ik best wel bang geweest voor God. Ik dacht altijd dat God een boze God was en daarom ben ik een leven gaan leiden zonder Hem. Ongeveer een jaar geleden dacht ik bij mijzelf dat ik God toch maar eens uit moest gaan proberen. Ik heb een boek gelezen 'Gods smokkelaar' van Anne van der Bijl. Door dit boek ben ik in de fik gegaan en ben ik gaan zoeken. Om mij heen waren er ook altijd mensen die de vreugde van God ervaarde en dat wilde ik ook weleens uitproberen. Uiteindelijk ben ik steeds meer gaan ontdekken wie God is. Ik ben er achter gekomen dat God echt een hele genadige God is. Dit zeggen mensen ook altijd, maar ik mocht het nu ook echt zelf ontdekken. Mijn verlangen naar de doop ging ook groeien. Ik heb hier veel voor gebeden, maar kreeg hierop geen antwoord. Gideon een vriend van Waymakers zei tegen mij: "Als je zoekt dan zal je vinden (mat. 7: 7). Dit is ook zijn getuigenis. De volgende dag kwam dit bijbelvers weer op mijn pad met daarbij dat Gods tijd perfect is. Dit koppelde ik aan de doop en het gaf mij een gevoel van opluchting dat de Here mij wel hoort en met mij bezig is. Zondag 15 juni jl. was ik in de kerk en na de dienst kwam Anne-Minke naar mij toe. Zij vertelde dat ze een sterk gevoel had over mij en de doop. Het raakte haar ze schrok er zelf van toen ze dit zei. Ik vertelde haar ook nog dat ik een getuigenis op het podium wilde geven. Vanaf dat moment heb ik geprobeerd het los te laten en zei ik tegen God: "Uw wil geschiede en niet onze wil, want Gods tijd is perfect net als Zijn wil en onze wil niet". De maandag erna ben ik nog op zoek gegaan naar een één of ander teken. Ik wilde graag horen van God of ik mij moest laten dopen. Dit heeft mij veel stress gegeven. Ik had deze week ook nog een toetsweek. Maar op de één of andere manier wist ik in mijn achterhoofd dat het goed zou komen. Zondag 22 juni 2025 bezocht ik de 2e dienst in Mozaiek033. Tijdens deze dienst waren er mensen die ik ken en zich gingen laten dopen. Aan het begin van de dienst sprak Mieke Honing (voorganger) een gebed uit over de dopelingen of deze vervuld mochten worden met Gods Geest. Op dat moment voelde ik Gods Geest in mij komen. Ik wist ik het zeker ik ga mij laten dopen! Ik heb mijn ouders een appje gestuurd en ze zijn direct gekomen. Net als onze vrienden Anne-Minke en Edco. Terwijl ik mijn getuigenis schrijf, komt via een bericht weer mat. 7: 7 binnen: "Bid en u zal gegeven worden, zoek en u zult vinden, klop en er zal voor u opengedaan worden". Ik mocht ontdekken dat als je bid dat God ook echt antwoord gaat geven. Alleen komt Zijn antwoord vaak op Zijn tijd en niet op onze tijd.

Van verloren zoon naar het watergraf!

Mijn naam is Ruben van Twillert en wat een reis is dit geweest. Misschien wel mijn beste beslissing ooit. Roots volgen en mij laten dopen. Een hemelse bekroning. De maandag voor de dienst had ik Roots-avond. Met ons groepje hadden wij het over de doop, omdat Niels en Diederick zich lieten dopen. Ik had er vrede mee dat ik als kind gedoopt ben. Niels had ooit dezelfde mening, maar hij had een boekje gelezen 'De kracht van de waterdoop'. 'Toevallig' had hij deze nog in zijn auto liggen en gaf het boekje aan mij mee. Mijn zusje Lydia liet zich dopen op zondag 22 juni jl. De hele familie was daarom aanwezig in de dienst. Tijdens deze dienst heb ik mijn tranen niet kunnen bedwingen. Mieke sprak een gebed uit over de dopelingen voor vervulling van de Heilige Geest. Kippenvel was wat ik voelde waarna ik gelijk grote twijfel en strijd ervoer. Na de doop van mijn zusje hield ik het niet meer. Mijn tante Gielke kwam naar mij toe en vertelde dat ze extra droge kleren had. Even later zei Nick (mijn Roots begeleider): “Je hele familie is er nu toch al?” en ik dacht: "f*ck it, ik ga". Ik pakte mijn spullen en liep naar Emiel en Daniëlle Hop. Zó bijzonder. Er is voor mij gebeden en ik mocht alles achterlaten in het watergraf. Zo bevrijdend! Tijdens het ministry gebed zei een vrouw (zonder dat ze wist wie ik was) dat ze voor mij een beeld had: een jonge, wilde hond die uit het water kwam. Vol vreugde en schuddend met zijn haren. Jij mag je enthousiasme delen op allerlei plekken. Je hebt al gaven, maar je gaat er nog meer ontdekken. Ik ben benieuwd! Wat een zegen was het ook dat ik omringd was door mensen die mij heel dierbaar zijn: Madelon, Lydia, Lucas, Pa, Ma, de families van beide kanten, vrienden en vriendinnen van Roots. Ik ben zo dankbaar dat ze erbij konden zijn. Mijn vlam is weer ontstoken en ik wil die niet meer laten doven. Op naar de eindbestemming van de weg die ik mag gaan. Als een mix van David, de verloren zoon en ongelovige Thomas kan thuis worden gehaald. Dan hoef je je nooit zorgen te maken. Gods liefde overwint alles en Hij laat niet los.

Dat ik mij heb laten dopen voelt zó goed dat ik God op deze manier heb kunnen bevestigen dat ik voor Hem kies en dat ik dat altijd zal blijven doen. Ik weet nu: ik hoef het niet meer alleen te doen. God geeft mij richting, helpt mij te groeien en mijzelf te ontwikkelen!

Mijn naam is Shirley, 25 jaar en ik woon in Nijkerk. Ik wist wie God was, maar het enige wat ik af en toe deed, was danken. Ik wilde niks vragen, omdat ik vond dat ik alles zelf moest doen. Er is zelfs een periode geweest waarin het voelde alsof ik mijn identiteit kwijt was. Daarom ben ik op zoek gegaan naar mijzelf en naar wie ik wil zijn. Die zoektocht wilde ik helemaal alleen doen, zodat ik altijd op mijzelf kon terugvallen als het even tegenzat. Maar eerlijk gezegd had ik geen handvaten en ook geen echte richting. Ik was in die periode wel weer gelukkig geworden, maar later gebeurde er iets in mijn omgeving waardoor het voelde alsof de hele wereld op mijn schouders lag. Ik bleef God af en toe danken, maar ik vroeg Hem niks. Tijdens een gebed kreeg ik op een gegeven moment een boodschap. Het was geen stem of beeld, maar meer een ingeving van binnen: “Je hoeft het niet alleen te doen.” Dat vond ik zó bijzonder. Vanaf dat moment heb ik een mijn nieuwe uitdaging gekregen: kwetsbaarder durven zijn en de controle leren loslaten. Een paar weken later ben ik weer gaan bidden. Dit keer dankte ik niet alleen, maar stelde ik ook vragen. Ik zei: “Ik ben er klaar voor. Ik wil geloven en de juiste weg volgen, maar ik weet niet wat de waarheid is en hoort Jezus daarbij? Ik laat de controle los en geef mij over.” De volgende ochtend ben ik wakker geworden en ik geloofde volledig in God. Ik wist ook gelijk dat Jezus daarbij hoort. Het voelde alsof ik in mijn slaap de waarheid had gezien en ontvangen, alsof ik een nieuw leven had gekregen. In eerste instantie hoefde dopen niet voor mij, omdat ik het al van binnen voelde. Twee weken later heb ik voor het eerst Moaiek033 bezocht gewoon om te kijken of de kerk iets voor mij zou kunnen zijn. 'Toevallig' was er die dag een doopdienst. Halverwege deze dienst kwam de oproep dat je je ook kon laten dopen als je je niet opgegeven had. Op dat moment voelde ik zó sterk dat ik dit wilde. Ik ben naar iemand toegelopen en ik heb mij laten dopen. Dit voelt zó goed dat ik God op deze manier heb kunnen bevestigen dat ik voor Hem kies en dat ik dat altijd zal blijven doen. Ik weet nu: ik hoef het niet meer alleen te doen. Ik merk in deze korte tijd al zoveel verschil. God geeft mij richting, helpt mij te groeien en mijzelf te ontwikkelen op een manier dat ik nooit zou kunnen als ik alleen op mijzelf zou blijven vertrouwen.

Ik laat mij dopen, omdat ik opnieuw wil kiezen voor God die mij nooit in de steek heeft gelaten!

Mijn naam is Judith Fokker. Ongeveer 2,5 jaar geleden ben ik gescheiden. Mijn leven stond op instorten.

Het liedje ‘Armen van oneindig’ van Hanne de Vries en Jannica van Barneveld vat dat zo mooi samen:

Nu mijn wereld op instorten staat

Ik heb ervaren dat waar mensen oordelen en je in de steek laten God je juist opvangt. Tijdens een gebed van Mozaiek kreeg ik een beeld dat ik verdronk in een zwembad. Er stonden mensen om mij heen die naar mij schreeuwden. Toen kwam Jezus met zijn hengel. Hij heeft mij uit het water gevist en hield mij vast. Die houvast van Jezus heb ik in de tijd van de scheiding ervaren en ervaar ik nu nog steeds elke dag. God geeft je weer een nieuw leven, nieuwe mensen, een nieuw huis, een goede psycholoog om sterker te worden, nieuwe vreugde en nog zoveel meer. Ik weet nu dat ik geliefd ben, simpelweg om wie ik ben. Ik hoef het niet te bewijzen omdat Hij mij kent.

Jezus heeft het voorbeeld gegeven en ik wil graag Hem volgen. Ik was verdwaald als een schaap in de duisternis, maar Hij zocht mij op. Dan wil ik nu niet anders dan alle eer en glorie aan Hem geven en mijn leven daarop aanpassen!

Mijn naam is Diederick. De vraag waarom zou ik mij laten dopen heeft mij de afgelopen maanden bezig gehouden. Ik weet dat God al jaren geleden in mijn leven begonnen is. Als ik terugkijk naar mijn jeugd was er een periode waarin ik God de rug toe heb gekeerd en veel in de wereld leefde. Ik was jong en deed wat goed voelde. Ik dacht dat het toch niet zoveel uit maakte en God kwam later wel. Maar achteraf zie ik dat er telkens momenten waren waarin God mij toch riep. Zoals het moment dat ik weer serieus naar de kerk ben gegaan. Tijdens een preek die over de tekst Jesaja 53: 6 ging waarin staat: ‘Wij dwaalden allen als schapen. Maar de schuld die wij droegen legde de HEER op Hem, trof mij. Ik herkende mij in dat ronddwalende schaap die zijn eigen wil deed maar eigenlijk verdwaald was en dat vervolgens de schuld van mij op Jezus gelegd werd. Ik besefte hoe genadig dat is, maar ook zo onverdiend vanuit mij. De jaren daarna begon mijn zoektocht (en nog steeds) om God beter te leren kennen, maar ook om Hem meer te volgen. Dit gaat met vallen en opstaan en met periodes waarin God ver weg voelde. Dit kwam vaak door de verkeerde keuzes die ik zelf had gemaakt. Maar ik weet één ding zeker dat God in mijn leven bezig is. Ik mag mijzelf aan Hem overgeven. Daarin wil ik Zijn discipel zijn en ook de bijbelse lijn volgen. Dit jaar ben ik ook Roots gaan volgen. Dit bracht mij veel aan kennis en verduidelijking, maar ook verbinding. De doop was ook een thema en dat ben ik gaan onderzoeken. Ik heb getwijfeld of ik mij moet laten dopen, omdat ik als kind al gedoopt ben. Overigens denk ik dat veel mensen dat herkennen. Tijdens het onderzoeken in de bijbel groeide het verlangen steeds meer om te gehoorzamen aan de opdracht die Jezus al gegeven heeft.

Ik wil mijn leven met Jezus voortzetten!

Mijn naam is Thomas en ik ben 15 jaar. Opgegroeid in een gezin waarin mijn ouders het christelijk geloof ook meegaven aan mij en mijn broer. Elke week bezochten wij de kerk, maar dit vond ik vaak saai. Wij hebben thuis de gewoonte te bidden voor het eten. Meer dan dit was het geloof niet voor mij. Mede ook doordat ik nog niet wist wat het geloof precies inhield. Geen persoonlijke band en ervaringen met God. Als gezin zijn wij naar Mozaiek033 verhuisd. Dit sprak mij al meer aan. De interesse in het geloof is groter geworden toen een vriend van mij Alpha is gaan volgen en ik met hem mee gegaan ben niet wetende wat ik kon verwachten. Had er nog nauwelijks over gehoord. Na een periode waarin ik mooie en diepe gesprekken mocht hebben ben ik veel gegroeid in kennis over het geloof. Meer verdieping, bijbel lezen en bidden. Vervolgens brak het Alpha weekend aan. Dit heeft alles veranderd. Tijdens één van de bijzondere diensten mocht ik voor mij laten bidden en alles wat binnen in mij vast zat kwam eruit. Ik heb hier echt de Heilige Geest ervaren. Alles wat ik gehoord en geleerd had tijdens Alpha kan ook nu nog echt gebeuren en is waar. Vanaf dat moment ervaar ik meer rust in mijzelf en weet ik dat als ik ergens mee zit het bij Jezus mag brengen.

Ik wil graag 'ja' zeggen tegen God door de doop. Dit voelt voor mij als het begin van iets heel moois wat ik mee mag gaan maken en de reis die ik met God wil gaan maken. Ik kies voor hem!

Mijn naam is Daniël en ik ben in een gelovig gezin geboren. Elke zondag zondag bezochten wij met ons gezin de kerk. Als kind ging ik dan vaak tijdens de dienst naar een groep waarmee wij leuke dingen gedaan hebben en ik op een speelse manier kennis gemaakt heb met het geloof. Tijdens mijn puberteit was geloven lastiger te onderhouden en waren de clubjes en de kerk niet meer interessant genoeg voor mij. Ik ging ook met steeds meer tegenzin naar de kerk. Van mijn ouders moest ik tot mijn achttiende jaar mee naar de kerk. Ik zat daar veelal met een verveelde en ongeïnteresseerde houding. Het boeide mij allemaal niet heel veel meer. Op mijn zestiende jaar ben ik uit de kast gekomen en was er in de kerk waar wij naar toe gingen weinig ruimte voor mijn geaardheid. Dit leidde tot nog meer afkeer richting het geloof en de kerk. Het gevoel wat ik daar had was dat ik niet geaccepteerd werd als mijzelf. Op een gegeven moment besloot ik het geloof los te laten en toen ik achttien jaar was stopte ik met het naar de kerk gaan. Er ontwikkelde zich nog meer afkeer naar de kerk. Ik focuste mij alleen nog maar op de negatieve dingen vanuit het geloof en de meningen van anderen over mijn geaardheid. Mijn gezin had veel moeite met het feit dat ik aangaf niet meer te geloven. Jaren zijn voorbij gegaan. Het geloof heeft mij niet losgelaten maar het was er ook nog niet helemaal. Bidden, naar de kerk gaan en bijbel lezen deed ik niet meer. Ik geloofde nog wel dat God er was. Dit proces heeft ongeveer acht tot negen jaar geduurd. In de zomer van 2024 heeft mijn jongere zusje de Alpha curus gevolg. Zij kwam vaak met mooie verhalen hierover thuis. Begin dit jaar startte er bij Mozaiek033 een alpha curus. Mijn moeder en nicht wilden deze gaan volgen. Door de mooie verhalen van mijn zusje wilde ik graag ontdekken of dit ook niets voor mij zou zijn. Meer leren over God en het geloof. Begin januari ben ik met Alpha gestart en ik heb God elke week meer leren kennen. Het over God praten gaf mij een goed gevoel en als persoon vonden er veranderingen plaats. Ik kreeg een soort rust over mij heen die heel fijn voelde en nog steeds fijn voelt. God leren kennen en ook in mijn leven contact zoeken met God. Bidden, bijbel lezen en ook steeds vaker de diensten van Mozaiek bijwonen. Bepaalde angsten zijn aan het afnemen en ik weet dat ik God kan vertrouwen in hoe mijn leven verder zal verlopen. Door de afgelopen doopdiensten ontwikkelde zich ook een nieuwsgierigheid hiernaar.

Ik wil mij laten dopen omdat ik van Jezus hou en Hem wil volgen!

Mijn naam is Lieke en ik ben 15 jaar. Al toen ik klein was gingen wij met ons gezin naar de kerk en bidden wij bij het eten. Dat was mijn geloof. Toen ik 13 jaar was geworden was er toch ergens een leegte in mij en wilde ik meer van God weten. Ik wilde gaan bidden en bijbel lezen maar ik wist niet goed waar ik moest beginnen.

Vorig jaar ben ik bij Opwekking naar een genezingsdienst geweest en heb ik daar zo veel liefde om mij heen ervaren. Iedereen was voor elkaar aan het bidden. Bij mij kwam toen ook het besef dat ik dichter bij God wilde komen. Die liefde van Jezus die ik ervaarde tijdens de dienst wilde ik voor altijd in mijn leven hebben. De zomer daarna ben ik op een christelijk zomerkamp geweest. Daar ben ik nog meer met Jezus in contact gekomen, heb ik het echt heel leuk gehad met vriendinnen en ben ik veel met het geloof bezig geweest. Dit wilde ik vasthouden. Er is daar ook voor mij gebeden. Na het zomerkamp ben ik thuis meer de bijbel gaan lezen, meer gaan bidden en praten met God. Dit jaar was ik weer naar Opwekking, was het weer super mooi en mocht ik ook echt iets heel moois meemaken. Ik en mijn vriendin Rhodé waren bij de Youth tent en ik had in de middag tegen haar gezegd dat ik wel de Heilige Geest eens wilde ervaren. Tijdens de aanbidding in de dienst bij de Youth tent ben ik daarvoor gaan bidden en ik geloofde ook dat het ging gebeuren. Ik kreeg een soort van beeld in mijn hoofd dat iemand een hand om mij heen sloeg en op dat moment stond Rhodé naast mij die ook aan het bidden was voor mij en voor hetzelfde. Tijdens dat gebed voelde ik een arm om mij heen slaan en dat was Rhodé. Na het gebed van Rhodé moest ik huilen. Ik was zo blij en het was zo mooi. Daardoor heb ik ook het gevoel gekregen dat ik niets liever wil dan bij God zijn. Dit jaar heb ik al vaker aan dopen gedacht en mij lijkt het heel mooi om te doen, maar het liefst wilde ik nog wachten tot ik dichterbij God gekomen was. Tijdens een doopdienst in de kerk vertelde de voorganger dat je helemaal niet eerst voor je gevoel heel dicht bij God hoeft te zijn en je dan pas mag dopen. Het is later ook nog eens tijdens een gebed tegen mij gezegd. Dus nu wil ik mij dan ook heel graag laten dopen. Ik weet dat ik alles tegen God kan zeggen en dat Hij mij nooit zal verlaten ondanks de fouten die ik maak. Ik geloof dat Hij ook mijn zonden heeft gedragen en dat Hij ook voor mij aan het kruis gestorven is!

Liedjes die ik mooi vind en wil meegeven zijn: Reckless love, Way Maker, Jezus overwinnaar, Hij is genoeg voor mij, Another in the fire, God turn it around en Here For You.

Ik laat mij dopen omdat ik het niet meer alleen wil doen en mijn leven samen met Jezus wil bewandelen!

Ik ben Eyob Diepeveen, 24 jaar. Van jongs af aan ben ik christelijk opgevoed en altijd met mijn ouders mee naar de kerk in Ermelo geweest. Op mijn 18e jaar heb ik afscheid genomen van God en verkeerde keuzes gemaakt, ging ik met verkeerde mensen om en heb ik verkeerde dingen gedaan. Op een gegeven moment wist ik het niet meer, ik kon het niet meer alleen doen en vroeg om hulp. De hulp van God die mij nooit in de steek gelaten heeft ook in slechtere tijden. Ik wil vanaf nu tot in de eeuwigheid leven met een liefdevolle God en daarom laat ik mij dopen.

Ik wil met mijn doop laten zien aan God en aan iedereen dat ik voor Jezus kies als Mijn verlosser en Mijn vriend!

Mijn naam is Sara uit Amersfoort en ik wil kiezen voor Jezus. Ik ben evangelisch opgevoed en heb tijdens mijn opvoeding de liefde van God mogen ervaren door familie en vrienden heen. In mijn leven zijn er een aantal heftige dingen gebeurd. Daardoor kreeg ik moeite om op Gods plan te blijven vertrouwen. De afgelopen paar maanden heb ik de Heilige Geest een paar keer echt mogen ervaren. Zoals in Filippenzen 4: 6-7 wordt beschreven, heb ik rust gekregen en is mijn onrustige gevoel over het feit dat ik geen controle had over de heftige situaties in mijn leven van mij afgegleden. Ook is er een vuur in mij gaan branden wat niet meer uitgaat en heb ik besloten om mij te laten dopen. Ik wil met mijn doop laten zien aan God en aan iedereen dat ik voor Jezus kies als Mijn verlosser en Mijn vriend. Daarnaast wil ik met mijn doop laten zien dat ik volledig vertrouw op Gods plan. Ik hoop dat ik ook andere mensen mag inspireren om zich te laten dopen. Ik ben van mening dat God met iedereen van ons een plan heeft. Juist in de moeilijke periodes zal God altijd met zijn armen wijd open op je wachten. Je mag altijd bij Hem komen en Hij zal je altijd helpen ook al merk je dat misschien eerst nog niet. De afgelopen maanden heb ik, ondanks de heftige dingen die er zijn gebeurd, alles mogen ontvangen waar ik een jaar geleden voor gebeden heb.

“I have decided to follow Jesus, the world behind, the cross before and I won’t turn back!”

Ik laat mij dopen om te bevestigen dat mijn reis met Jezus begonnen is!

Mijn naam is Femke en ik ben 19 jaar. Ik kom uit Baarn, waar ik samen met mijn ouders en mijn zusje woon. Ik ben als kind gedoopt en opgevoed in een Christelijk Gereformeerde kerk. Ik vond het geloof altijd lastig te begrijpen en alles moest altijd volgens de 'strenge' regels gaan. Tijdens de pubertijd was ik niet bezig met het geloof. Na de corona periode hebben wij Mozaiek033 bezocht. Mijn ogen waren vanaf het eerst moment geopend. Zoveel mensen die een verlangen hadden naar de verhalen van Jezus. Zoveel jongeren die open staan voor het geloof en zoveel mooie liederen. Dit was het moment waarop ik opnieuw het verlangen kreeg om naar de kerk te gaan. Mijn ouders maakte de keuze over te gaan naar Mozaiek033 en ik ervaarde hierin Gods goedheid om ons als gezin de juiste weg te wijzen en te leiden op het pad wat Hij voor ons heeft uitgestippeld. Met vreugde en dankbaarheid bezoek ik nu de kerk. Op de avonden van Waymakers leer ik veel over bijbel lezen en de Heilige Geest. Daar kom ik ook in contact met jongeren van mijn leeftijd waarmee ik gesprekken over het geloof heb en de mooie gebeurtenissen kan delen waarin wij Gods goedheid mogen ervaren. Daarnaast heb ik dit seizoen Youth Alpha gevolgd. Tijdens het Alpha weekend mocht ik waardevolle momenten met Jezus hebben waarin ik Hem echt heb mogen ervaren. Vanaf dat moment wil ik Hem in alles betrekken in wat ik doe of denk. Het lezen van de bijbel is duidelijker voor mij en ik weet dat ik geliefd ben door Hem. Doordat mijn vriend door een engel bevrijd is uit zijn depressie, tot geloof gekomen is en zich heeft laten dopen is het voor mij ook duidelijk geworden en weet ik zeker dat Jezus ook een plan met mij heeft. Elke dag ervaar ik opnieuw dat Hij in mij woont en met mij op reis is. Ik wil mij laten dopen als teken van overgave aan Zijn goedheid en trouw, als dankbaarheid voor het pad wat ik heb mogen bewandelen. Ik vertrouw Hem op de weg die ik nog mag gaan met Hem aan mijn zijde. Ik geloof dat Jezus mij leidt op de weg die ik mag gaan. In Spreuken 3: 5-6 staat: "Vertrouw met je hele hart op de Heer en vertrouw niet op je eigen wijsheid. Overleg al je plannen met Hem. Dan zal Hij je leven leiden"

Ik wil met alles wat ik heb 'ja' zeggen tegen God en in Hem geloven zoals een kind met volledige overtuiging en zonder enige twijfel!

Mijn naam is Eva Vermeer, 20 jaar en ik kom uit Voorthuizen. Ongeveer anderhalf jaar bezoek ik nu elke zondag de diensten van Mozaiek033. De preken begrijp ik en ik heb het gevoel hier gehoord te worden. Vanaf vorig jaar zomer help ik ook mee bij Mozaiek kids.

Vier jaar geleden heb ik in een hele nare periode gehad. Ik stond erg onder druk doordat er persoonlijke informatie over mij verspreidt werd zonder dat ik dat wilde. Door de vele stress die hierbij kwam kijken had ik regelmatig last van dromen waarbij ik nare beelden zag en suïcidale gedachten had. Deze gedachten kreeg ik ook overdag als ik op de fiets naar school onderweg was of als ik in de avond in bed lag. Op een gegeven moment lag ik in mijn bed en kreeg ik weer van die nare dromen, waarbij ik voor het eerst ook een mannenstem hoorde die tegen mij zei dat het beter zou zijn als ik dood zou gaan en dat het leven niets meer waard was. Dit maakte mij erg bang. Maar gelukkig dacht ik aan wat mijn moeder tegen mij zei als ik nachtmerries had. Namelijk naar God bidden en zeggen: "Ga weg duivel ik ben een kind van God!" Dat heb ik ook op dat moment gedaan door dit heel hard in mijn hoofd te schreeuwen en hardop te fluisteren. Herhaalde het een paar keer en binnen een aantal seconden voelde ik een rust die moeilijk te omschrijven is. Geen angst en stress maar veiligheid alsof God tegen mij zei: "maak je geen zorgen ik ben bij je". Vanaf dat moment weet ik 100% zeker dat Hij bestaat en dat ik ondanks de periodes waarbij ik minder met God bezig was nu vier jaar later merk dat God steeds belangrijker voor mij wordt. Daarom wil ik met alles wat ik heb 'ja' zeggen tegen God en in Hem geloven zoals een kind met volledige overtuiging en zonder enige twijfel.

Ik wil mij laten dopen en Jezus achterna gaan!

Mijn naam is Tim Schreurs en ik woon in Nijkerk. Ik ben gelovig opgevoed, maar heb hier nooit echt iets van ervaren of gevoeld. Dat veranderde in de zomer van 2024 op een christelijk zomerkamp tijdens een kampvuur avond. Bij het kampvuur was ik aan het bidden of God een teken kon geven. Er was een jongen die een bijbeltekst op zijn hart kreeg en deze vanuit zijn bijbel ging voorlezen. Dit was psalm 40: 5; ‘Gelukkig is de mens die zijn vertrouwen op de Here stelt en die zich niet wendt tot trotse mensen of leugenaars’. Deze psalm kwam bij mij heel erg binnen, omdat ik nog niet volledig op God vertrouwde. Dit was voor mij een startteken om echt te gaan geloven.

Door Hem voel ik mij getroost. Ik wil de rest van mijn leven met Hem verder!

Mijn naam is Sophie en ik ben 15 jaar. Ik heb een emotionele zware tijd achter de rug. Er was altijd één met wie ik kon praten en die altijd luisterde. Door Hem voel ik mij getroost en ik wil de rest van mijn leven met Hem verder!